-Ne okuyorsun?

Başımı kaldırıp talep eden suratına baktım. Oturduğum yere çeşitli nedenlerle iki metreden fazla yaklaşmış herkesin sormayı hak ettiği soruyu sormuştu bana. Sabahtan beri beşinci kez cevap vermek zorundaydım:

- Empati. Olasılıksız’ın yazarı Adam Fawer’in yeni kitabı.

» Hikayenin Devamı

Hala hüzünlüyüm. ”Birilerini mi üzüyorum?” diye düşünürken kendimi üzdüğüm gün gibi ortada.

O kadar salak değil ya, elindekinden vazgeçecek kadar yani. Belki ben elimdekilerden vazgeçemiyorumdur, kimbilir.

Yazamadım onu ne kadar istediğimi…

» Hikayenin Devamı

Kaldığı yerden devam;

“Zaten yolladın her bir şeyi. Ben guruptan çıktım. Demek seninle eğlendim ha. Ya biraz gururun olsaydı keşke ya”

- O paniğe kapılıp saldırdıkça ben daha çok gülmeye başladım Hale. Hatta güldükçe aşkın bendeki o yıkıcı, yakıcı etkisi gidiyor yerini acayip bir huzur kaplıyordu.

Nasıl da maskesi düştü. Nasıl da çirkinleşti. O zarif, o masum, o çocuksu , o duygusal adam, o dürüst,o sevecen insan nasıl da bayağılaştı.

Kullandığı kelimelere baksana; “Sahtekar, pespaye, yalancı, aşşağlık mahluk, çok adisin ya… Çok adisin”

» Hikayenin Devamı

Kaldığı yerden devam:

- “İnanmıyorum. Çok zekice. Afferin sana kız. Helal olsun”

- “Maili aldığında bütün grubun bu maili okuduğuna kesinlikle inanacaktı. Ve…. bilgisayarı kapatıp evden dışarı çıktım. Bir lokantaya gittim. Karnımı güzelce doyurdum. Eve geldiğimde saat 21.30 filandı. Ev telefonumun telesekreteri arandığıma dair sinyal veriyordu. Ama not bırakılmamıştı. Hiç yolu yok arayan oydu. Yine açtım bilgisayarı.

» Hikayenin Devamı

Kaldığı yerden devam;

- “Bütün gün ne yapabileceğimi düşünüp durdum. Onunla son bir kez mutlaka konuşmalı ve ne olup bittiğini öğrenmeliydim. Ama nerede cesaret. Yüzüme kapatır, hakaret eder diye ödüm kopuyordu. Hani bittiğini kabullenemiyorum ya bir türlü. Tüm umutlarımı kendi ellerimle yok etmek de istemiyorum.

Aksam saat yedi gibiydi. Tüm cesaretimi toplayıp telefonu çevirdim. Bana cevap verecek olsa ona “Konuşalım yoksa bu yarım kalmışlık beni bitiriyor. Dost olabiliriz” filan gibi bir şeyler diyeceğim. Kararlıyım…

Dalgaya düştü sanırım. Ekrana bakmadan açtı telefonu. Harika bir ses tonuyla “Efendim?” dedi. Var ya içime işledi o bulut ses. Ağlayıverecektim. Elim ayağım tutmaz oldu. Nasıl özlemişim Hale, ama nasıl özlemişim biliyor musun? O an uçup yanına gitmek ona sımsıkı sarılıp kokusunu duymak istedim.

» Hikayenin Devamı