1989 yılının soğuk ve ama yağışsız bir kış gününde yine işe gitmek üzere evden çıkmışdım. Sokaklar uzun bir yağışın kesilmesiyle yeniden dolmaya başlamış, insanlar pazar gününü dolu dolu yaşamak için sabah erkenden dışarı çıkmaya başlamışdı.

Bense bir anketör olarak sadece haftanın 2 günü çalışır, diğer günlerse inşaata amcama yardım ederdim. O zamanın şartlarından mıdır yoksa benim şansızlığımdan biilinmez, her gün çalışmama rağmen cebime ayda 50 binlira geçerdi bazen daha az. Ama bugün seviçliydim. İşde geçen haftaki anket işinden bir ayda kazandığım 50 bin lirayı kazanmışdım. Gerçi bu anket yüzünden başkası sanılarak solcu bir birlikden dayak yemiş küçük bir çocuk ”Bu Cengiz değil” demesiyle hastenelik olmadan kurtulmuşdum.

» Hikayenin Devamı