“İstiklal Caddesi’nin girişinde, Burger King’in önünde buluşuruz” dedim. “Sıradan bir tipim ben. Alalede, sıradan, bildiğin, tanıdığın hatunlardan işte!” desem de olurdu yani. Burger’in önü!! Yaratıcılık diz boyu.

Bu çocuk bana bir ay daha dayanırsa iyi diye düşündüm. Saçlarımı yolayım sinirden dedim, kıyamadım ne yalan söyleyeyim. 20 YTL bayılıp yeni fönletmişim şimdi. Akşam ev dönüşüne bıraktım sinir nöbetimi.

Tam çıkarken aynayla kesişti yolum da, gördüm maymuna dönmüş suratımı. Dudaklarım kırmızıydı yahu. Hayır, kırmızı rujum yok ki benim. Nasıl becermiş, hangisini hangisine karıştırıp sürmüşsem artık, bildiğin ciğer kırmızısı! Bilen bilir, ince dudakta kırmızı bir felakettir.

» Hikayenin Devamı

Şu an çenemi dayadığım omzun üzerinden İstiklal pek bir yabancı geliyor. Daha önce bebeğine hiç bakmadığım gözlerin etrafımda olmasını istemiyorum. Hemen geri çekilip belki binlerce kere içine girdiğim bebeğe kaçıyorum. Maviliğin ortasında, simsiyah.

Gözler için diş macunu var mıdır diye düşünüyorum bu bembeyazın ortasındaki net maviliği görünce. Bir kez daha çekiyor kendine beni mavi gözler. Belli ki sarılmak istiyor. Sarılıyorum.

Bu kez usulca sırtını okşuyorum. Buna ihtiyacının olduğu o kadar belli ki. Derin bir nefes veriyor. Huzur dolup başımı omzunun bittiği, boynunun başladığı o kıvrıma güzelce yerleştiriyorum. Orasının benim için yapılmış olduğunu anlıyorum o an.

» Hikayenin Devamı

Göğsünde GreenPeace yazan yeşil t-shirtlü insanlar görmüşsünüzdür İstiklal Caddesi’nde Kadıköy vapur iskelesinde vb topluluğun biriktiği yerlerde. Ellerinde broşür gibi bir şey olur, yürümekte olan insanların yanına yanaşıp “GreenPeace’e katılmak ister misiniz?“, “Çevre kirliliğini durdurmak istemez misiniz?” gibi şeyler sorarlar.

İşte bu arkadaşlar GreenPeace adlı sosyal çevre örgütünün gönüllüleridir. Temel gayeleri özünde gayet iyi olan bu arkadaşlardan bazıları bu örgütü sığ emellerine alet ederler!

» Hikayenin Devamı