Hayatımın hiçbir döneminde kendimi bir “politika düşkünü” gibi göremedim. Belki doğduğum zamanın, politik hayatın zorunlu askıya alınışı ya da belli bir kitlenin faaliyet alanı haline gelişinin arefesine denk gelmesiyle ilgiliydi bu. Bilemiyorum.

Sadece iki yaşında olmam gereken zamandan aklımda kalan bir iki “paşa cümlesi” asılı kulaklarımda. Annem hatırlamamın imkansız olduğunu söylese de ben hatırladığımı iddia ediyorum. O, “paşa”nın buyurgan sesi ve babamın o sesi teybe kaydeden elleri, hatırlayabildiklerim bunlardan ibaret. Maalesef ya da iyi ki..

Bugün yaşadığım hafif şiddetli, sarsıcı bir hikayeden sonra aslında bunlardan hangisini söylemeliydim bilemedim. “Maalesef” mi, “İyi ki” mi?

» Hikayenin Devamı

Yine sinir harbi, yine tüylerimi ürperten haberler. Dün yine bir haber okudum İnternet’te, çılgına döndüm.

Zaten benim bünyem kaldırmıyor artık, okumayayım diyorum, dinlemeyeyim diyorum ama engel olamıyorum kendime.

Her neyse, haberde şundan bahsediliyordu; bizim gurur kaynağımız askerlerimiz, Kandil dağında aslında sadece bu i. sürüleriyle değil, aynı zaman da bunların yanında daha birçok milletten insanlarla da savaşıyorlarmış hatta burada Britanyalı üç kişi bile varmış.

» Hikayenin Devamı