Ders çalışma ümidiyle saati 03:00′e kurup, alarm çalınca bu defa 04:00′e kurup, dörtte uyanınca 05:00′e kurup tekrar yatıp, ardından geç kalmadan önce son kalkış 06:00′da uyandığında, sağanak yağmurda yürürken oynak bir kaldırım taşına basmanla beraber sıçrayan sularla pantolonun battığında, bıkkınlığın ve umutsuzluğun kolları benliğini sarıp sarmaladığında, vitrin camındaki yansımana bakıp “Tipe bak tipe” derken küçümseyerek, o çok sevdiğin fakat adını bile bilmediğin kızı görüp de gene her şey normalmiş gibi geçip gittiğinde, sorumluluklarını yerine getirmeyip de haklı görünmek için başkasını suçlamayı ya da kendini acındırmayı kurarken kafanda, bir yandan hamburger yiyip bir yandan zayıflamayı düşünürken, nihayet o malum soru dökülünce dudaklardan, yeter artık “Nasılsın?” dendi mi bir kez de “İyiyim” deme be abi!