Teknolojileri epey gelişmiş, çoluğu çocuğu bile hobi olarak televizyon tamir eder olmuş bir toplumun, Dünya’nın geçirdiği felaketler sebebiyle, yiyecek sıkıntısı vardır. İnsandan başka bir de köpekler hayatta kalır.

Toplumlar sırf birbirlerini yemek için aralarında savaşırlar. Köpek leşi bazı yerlerde lüks bile sayılır. Böyle acayip enstantaneler. Ha bir de dünya çöl olmuş…

Birkaç çocuk, ilginç, derin bir yapının altından harddisk bulurlar. Geniş bant alışverişi olanlardan. Ha işte ondan, evet o, hayır diğeri be. Götürürler evlerine parçayı, içinde ne var acep diye.

» Hikayenin Devamı

Kapıyı kapatır kapatmaz hemen evin Boğaz’a bakan geniş penceresine koştu. Perdeyi açmak istemedi. Tülün kendini göstermeyecek kadar uzağında durup adamın gitmesini bekledi.

Garaj kapısını göremiyordu ama buz gibi havada yağan sulu karla birlikte garaj kapısının önünde, pahalı kesme taşlarla çıkan arabanın çimlere zarar vermemesi için iki sıra halinde hazırlanmış araç yolunun, taşlardan parlayan kurşuni ışığındaydı gözleri.

Otomobilin, eşinin otomobilinin oradan çıkıp dış kapının kapandığını görmeden bir türlü rahat edemiyordu. Sanki bu adam yanından uzaklaşmadan, hayat bile yanına gelmeye çekiniyor ya da adam varsa yaşam bir türlü hayat olamıyordu.

» Hikayenin Devamı

Nem kokusundan ıslanan, soğuk odalar, her biri büyük avluya açılan onlarca kırık kapı ve akşam olduğunda kapının arkasında ağlaşan kadınlarla yaşadım onca senemi.

Kadınlık yapmanın, kocasının koynuna girip vazifesini yapmak olduğunu bilenlerdendim. İlk üzüntülerimi yaşarken öylesine körpecikti ki bedenim, yaşamanın, ayakta kalmanın bedelini yaşarken hayatımdan endişeliydim.

Hayat 1-0 başlamıştı onaltı yaşımda. Güzelliğimin bedelini sakız fabrikasında çalışırken benden büyük bir adama zorla verilerek ödemiştim.

» Hikayenin Devamı

Bu ayakkabıları kim çöpe atar ki. Gerçek bir ganimet bu güzel ayakkabılar. Ve bir güneş gözlüğü, kullanmaktan pek hoşlanmam aslında kendimi çok tuhaf hissediyorum güneş gözlüğü takerken, yine de almamda bir sakınca yok. Dibinde biraz bırakılmış kola şişesi, gazı hala kaçmamış.

İnsanlar çöpe hep pis şeylerin atıldığını düşünürler. Kapağı kapatılarak atılmış bu şişenin içindeki kola nasıl pis olabilir. Özellikle ayakkabılar daha giyilmemiş bile. Belki de kolanın kalanını içen aptala bu ayakkabılar hediye edildi, beğenmedi ve çöpe attı.

Dünya aptal insanlarla dolu. Başıma gelebileceğin en kötüsü de, beni en rahatsız eden aptal insan yine pencerede. Halbuki uyanmamış olacağını düşünerek erken gelmiştim bu sokağa. Geri dönsem iyi olur…

» Hikayenin Devamı

Annemin beni ummadığım şaşırtan bir şevkatle içeri alıp, başıma beze sarılı buzu bastırmasından ne zaman sonra, bir akşam hep birlikte dama çayı-çerezi götürüp, divanlara yayılmış, hemen karşımızdaki açık hava sinemasından piyango vurmuş hissi yaratan filmi seyrediyoruz. Film hangi filmdi, ben sonuna kadar kıpırdamadan izler miydim orası flu..

Damda açıkhava sineması izlemek uzunca bir süre bizi idare ediyor, mutlu mesut geziniyoruz. Ne zamanki şarj bitiyor, tekrar doldurmak üzere çıkıyoruz topluca yukarı, yan komşumuz da eşlik ediyor bize.

Evet sinemayla ilgili bir şey gelecek bizim Çiğdem’in başına diyorsunuz ama son derece yanılıyorsunuz.

» Hikayenin Devamı