“İstiklal Caddesi’nin girişinde, Burger King’in önünde buluşuruz” dedim. “Sıradan bir tipim ben. Alalede, sıradan, bildiğin, tanıdığın hatunlardan işte!” desem de olurdu yani. Burger’in önü!! Yaratıcılık diz boyu.

Bu çocuk bana bir ay daha dayanırsa iyi diye düşündüm. Saçlarımı yolayım sinirden dedim, kıyamadım ne yalan söyleyeyim. 20 YTL bayılıp yeni fönletmişim şimdi. Akşam ev dönüşüne bıraktım sinir nöbetimi.

Tam çıkarken aynayla kesişti yolum da, gördüm maymuna dönmüş suratımı. Dudaklarım kırmızıydı yahu. Hayır, kırmızı rujum yok ki benim. Nasıl becermiş, hangisini hangisine karıştırıp sürmüşsem artık, bildiğin ciğer kırmızısı! Bilen bilir, ince dudakta kırmızı bir felakettir.

» Hikayenin Devamı

Birazdan gözlerimin içine bakacak. Öyle hissediyorum. Korkuyorum.

Tavan ne kadar da beyazmış. Daha önce rengine hiç dikkat etmemiştim. 3 yıldır bu evde kalıyorum ama bir kez olsun ne duvarların rengini beynime kaydetmişliğim var ne de tavanın.

Şimdi bakıyorum da sarı ile krem karışımı bir renkmiş bu. Kirlenmiş yer yer, boyatmak lazım bir ara.

» Hikayenin Devamı

Karşıdaki sitenin demir parmaklıklarının arasından apartman girişine bakıyorum. Karanlık. Pek bir şey göremiyorum. Apartmanın giriş kapısının ardında, karanlıkta yarım yamalak siluetler görüyorum, bir kişi mi, birkaç kişi mi belli olmuyor.

Köşedeki sokak lambası, apartman kapısının hemen önünde yamuk bir çizgi çizmiş. Mermerin bir tarafı karanlık.

Hemen önümden bir kadın geçiyor. Gözlerim bulanıklaşıyor. Sadece kırmızı çantalı olduğunu görebiliyorum. İş kadını. İyi giyimli sanki. O kadar kısa sürede nasıl farketmişsem.

» Hikayenin Devamı

En kırmızı, daha kırmızısı yok, şeffaf kırmızı şerit. Kırmızı sulu bir elma. Kırmızı ip yumağı. Kırmızı ve ferah çilek şerbeti. Kırmızı ışık. Kırmızı bilye. Kırmızı pamuk yastık. Kırmızı parlak cam. Kırmızı yastık ve ıslaklık.

Kaybettikçe aklım karışıyor. Dolunay var, ona bakıyorum. Düşünüyorum eğer iki tane ay olsaydı hatta üç tane ay olsaydı, ne kadar ilginç olurdu. Bir tane olması da yeterince ilginç.

Kaybettikçe kafam dönüyor. Vazgeçtim intihardan. Ama dindiremiyorum kanı. Vazgeçiyorum ama yara kapanmıyor. Bileğimi kesmek çok kolaydı. Ay kırmızı olsa ilginç olurdu. Beyaz olması da yeterince ilginç.

» Hikayenin Devamı

Sızlıyordu ve çok yavşaça akıveriyordu. Bilincim bir gidiyordu, bir geliveriyordu. Tahtravalinin bir inmesi, bir çıkması gibi. Ki, oldum olası sevmezdim tahtaravalileri.

Öyle aniden oluvermişti ki her şey, yürüyorduk hep beraber arkadaşlarımla. Dağ, tepe kontrol ediyorduk her yeri, her boşluğu, doluluğu.

Sırtımızdaki ağırlıklar acıtsa da belimizi, alışık olmadığımız techizat olsa da elimizde, tamamen düzgün ve dirençli gidiveriyorduk.

» Hikayenin Devamı