Bazen artık dayanamayacağımı hissediyorum. Olmuyor ters giden bir şeyler var. İçimi kemiren, beni öldürürcesine boğan…

Aradığım bu muydu? Ne umdum ki, ne buldum. Ama yok, böylesi değildi. İlk zamanları çok özlüyorum. Artık hiçbir şey eskisi gibi de olmayacak. En acısı bu; ya da en korkulası.Hissediyorum.

Bir şeyler eksik. Olması gerektiği gibi değil. Peki olması gereken ne? Ben mi doğruyum? Bunun bile idrakına varacak gücüm, ruh dinginliğim yok. Çok şeyi içime attım. Hep sustum. Fakat bunlar beni her geçen saniye kemiriyor. Buna engel olamıyorum. İlgisizliğin verdiği mutsuzluk arasında debeleniyorum yapayalnız.

» Hikayenin Devamı