Günlerin ardı sıra birbirini eskittiği hızlı yaşamakların arasında, her yalnız kalışımızda hepimizin kendi çığlığını dindirmek için bir cümlesi var:

“Mutlu olmayı herkes kadar hak ediyorum“

Aslında bunu söylerken biz, bizim istediğimiz kadarıyla bulmamış bir mutluluğadır itirazımız. Konu mutlu olmak olunca isteklerimizi mecburen o kadar daraltmış ve kısıtlamışızdır ki, bu kadar azına razıyken bile gelmeyişi çıldırtır bizi. Ve gelenlerin yanına nasıl gelmiş olursa olsun bize gelmediğinden, gelmesini bu kadar arzuladığımız mutluluk, gelmedikçe düşüyle bile bizi mutsuz etmeye yeter.

» Hikayenin Devamı