Gerçek sevgi, gerçekten sevilmek, farkındalıkla sevmek… Bütün bunları bana öğreten, ilk bakışta ait olmak istediğim ve  gittikçe büyüyen sevgimle bir aşk topu halini aldığım sevgiliye…

Şanslı bir kız çocuğu değilimdir aslında. Hani derler ya, hayatın yükünü taşıyan yorgun omuzlar… İşte onların ağırlığıyla büyüdüm, yoruldum. Yanımda her zaman bana ait olanı paylaşacak, anlam katacak, büyüleyecek birini istedim aslında. Ama ben ne yaptım; deli dolu arkadaşlıklar kurdum, saçmaladım, kalabalıktım, yalnız kaldım, düştüm, üşüdüm…

Kalbim atıyordu evet, ama heyecandan olmadı bu hiçbir zaman. Gülüyordum da, ama içten değildi belki de. Ama hep gerçekten ağladım inanın bana.

» Hikayenin Devamı

Yıllar geçiyor ve geriye bakıldığında arkada neler bıraktığını ve o bıraktığın şeylerin değerini bilmediğini fark ediliyor. Oysa ki o anların degerini bilmek ve keşke dememek için insan neler vermez.

Muhakkak herkesin vardır geride bıraktıgı ve keşke dediği birçok şey. Kim geri getirebiliyor ki. Kimse… Sadece gözde canlanan, özel ve güzel anları düşünmekten ve özlemekten başka bir şey geri gelmiyor.

İnsan her şeyden mutlu olabiliyorsa, yaşadığı o küçük anlarda dahi bi’ mutluluk payı bulabilir eminim.

» Hikayenin Devamı

Asırlık bir çınar gibi kalbim. Kütüphanenin en ücra köşesinin, en ücra rafında kalmış tozlu bir kitap. Zamana inat dimdik ayakta. Yaşananlara inat durmadan nefes almakta.

Geceleri kanayan gözlere kan pompalayan, sigarayla yatıp, dumanla uyanan yaşlı bir adam. Belki ufukta mutluluğa hasret, belki de gerçek aşkı arayan. Umutları tükenen bir dilenci sanki, aşk dilenen.

» Hikayenin Devamı

Bitmesinin doğru olacağını düşündüğün bir ilişki var ortada. Beynin sürekli emir veriyor. Sonra aradan zaman geçiyor. Olmasını ısrarla istediğin şey oluyor; ilişki bitiyor. Yüzünde bir gülümseme, bir rahatlık, bir huzur…Huzurluyum!

Huzurluyum!

Hemen arkasından huzursuzluk…

Aman Allah’ım. Bu da ne şimdi?

» Hikayenin Devamı

Aslında korkmuştum senden. Öylesine sıkıca kapatmıştım ki kalbimi bir yabancıya. Başkası girsin istemiyordum. Yitik bir sevdayı yeniden kazanmaya çalışıyordum aslında. Seni de sevmekten korkmuştum biraz.

Ama sen öyle masumca gelmiştin ki yüreğime. ”Dur!” diyemedim sana. ”Asla olmaz!” dediğim zamanlarımda yeşerttin yüreğimi. Yıllarca hırpalanmış, ezilmiş, hiçe sayılmış kırık bir kalbi hayata döndürdün. Bir tebessümün döndürdü beni hayata. Bir bakışınla sevdim bu hayatı.

» Hikayenin Devamı