Bir zamanlar Interrail ile Avrupa turu yapıyordum. Toplam bir ay süren bu serüvenimde birçok macera yaşadım ama burada size bir tanesinden bahsedeceğim. Çok etkisinde kaldığım bu olayı ilk defa size anlatıyorum.

Bazen tren ile yaptığım yolculuktan bunalır ama ilerlemekten de geri kalmak istemezdim. Bu yüzden zaman zaman otostopla trenin gideceği bir dahaki istasyona giderdim. Çoğu zaman otostop kolay olurdu. Bir de İngilzce bilen birisine denk geldiğimde keyfime diyecek yoktu doğrusu.

Bir istasyonda su almak için indiğimde yine otostop için dayanılmaz bir arzu duydum. Yeni bir insan ile tanışacak ve bir nebze de olsa dinlenmiş olacaktım.

» Hikayenin Devamı

Çocukluğumuzun en büyük maceralarından birisi de bisikletimize binip, hiç bilmediğimiz sokaklara, mahallelere, caddelere dalıp; sonra evin yolunu geri bulmaya çalışmaktı :)

O gün yine bisikletlerimize atlayıp, kafamız nereye eserse gitmeye karar verdik yine. Çocukluk aklı işte yeni maceralara atılıyorsun aklınca :)

Ben, Merve ve Özge aldık başımızı çıktık yola. Bu sefer sahile çıkmaya çalışacaktık ve o günün yönlendiricisi, bizim tabirimizle “Kafası nereye esercecisi” Merve’ydi.

Çıktık bizim sokaktan, başladık Merve bizi nereye yönlendirirse oraya girmeye. Oradan oraya, oradan oraya…

» Hikayenin Devamı

Acaba bir gören olur mu beni burada çalışırken? Mahalle ya da okul arkadaşlarım bu pazara gelirler mi ki? Ya gelirlerse, beni bu kamyon kasasının arkasında üzüm satarken görürlerse?

Pazar dediğime bakmayın. Alt tarafı sekiz dokuz tane kamyonun yanyana durarak satış yaptığı bir belediye tanzim satış yeri. Eğer liseyi bitirmek istiyorsam çalışmam lazım. Peki ya bu kirli önlükle beni gören olursa?

İşte o an biterim. Ne okuldaki imajım, ne de mahalledeki saygınlığım kalır. Akıllı ve yakışıklı çocuk olmaktan dışlanıp, pazarcı çocuk oluveririm.

» Hikayenin Devamı