Artık çıkmak zorundaydılar zira yerlerinde duramıyorlardı. Ama kardeşleriyle birlikte dışarı adım atar atmaz dondurucu soğuğa maruz kaldılar; ilk önce üşüdüler sonra da aldırış etmediler.

Bir an eski bir arkadaşını görür gibi oldu ama çok uzakta olduğu için seçemedi. Keyifle hep birlikte şarkı söyleyerek ilerlerken arkadaşının da onu görerek yanına geldiğini gördü:

- Heey! Nasılsın? Demek sen de çıktın dışarı. Çok uzun süre oldu görüşmeyeli. Çok özledim seni.

» Hikayenin Devamı

Çocukluğun bitmesinin belirtileri nelerdir? Nasıl anlaşılır bu? Bir anda mı olur, yoksa yavaş yavaş mı?

Tek seferde olduğunu iddia ediyorum. Tek bir anda, tek bir olayla. Bu sabah yağan karı görünce madde madde aklıma gelmeye başladı bu. Sadece çocukluktan çıkmak değil, bünyenin hayallerden uzaklaşıp, aza razı olmaya başladığı vakitlerin geldiği anlar nasıl anlaşılır bir sıralayalım;

1- Kar yağdığında mutlu olmayı bıraktıysanız büyümüşsünüzdür.

» Hikayenin Devamı

Karlı bir gündü. Samsun’dan yola çıktım Amasya şehrine gitmek üzere. Ancak bilenler bilirler, Havza yolu o bölgenin en tehlikeli, kar, tipi, buzlanmanın oldugu yeridir. Ben de ne cesaretse o yoldan gitmeye karar verdim.

Bir de üzerine Amasya’nın ilçesi Suluova’nın en tali yolundan, güya yolu kısaltıp şehre ulaşmaya çalışıyorum.

Yol da yol. Kardan görünmedigi gibi, tipi başladı. Ben deli cesaretiyle, yolun tam olarak neresi olduğunu bilmeden gidiyorum taa ki araba resmen karın üzerinde askıda kalıncaya kadar.

» Hikayenin Devamı

Geçenlerde bir rüya gördüm. Üniversitede okuduğum yıllara ait bir rüyaydı. İkinci sınıfta, gri ve soğuk bir kış sabahı çok erken bir saatte, kampus içinde yer alan yurttaki yatağımda uyanmış buldum kendimi.

Diğer üç arkadaşım henüz uyuyordu. İkisi Kimya Mühendisliğinde, biri de İnşaat Mühendisliğinde okuyordu o sıralar. Yurt odası, sabahın alacakaranlığında ürkütücü bir sessizlik içindeydi.

Ranzaların karşısındaki duvar boyunca uzanan ortak çalışma masasının üzerinde; geceden kalmış biri yarım dolu, diğerleri boş dört çay bardağı, bir dilim kurumuş ekmek, kantinden alınmış ve hala kâğıt üzerinde bekleyen sararmış bir parça beyaz peynir, açık bırakılmış iki kitap, rezistanslı yuvarlak bir ısıtıcı ve dört basit sandalye.

» Hikayenin Devamı

Yaklaşık 4 sene önce. Lise son sınıf. Herkesin lise son anıları vardır birbirinden güzel. Ama bu diğerlerinden biraz daha ilginç bir mevzu.

Küçük bir ilçede yaşadığımız için sosyallik adına pek bir faliyetimiz bulunmuyordu haliyle. Biz de kendi sosyalliğimizi kendimiz yaratalım dedik ve Ramazan ayınının bir günü sahura kalkıp, lokantada yemek yemeye karar verdik.

Küçük bir yerde olduğumuz için lokantayı ayarlamak kolay oldu. Sahur vakti geldiğinde kaktık ve buluşma yerine gittik. Söz veren herkes gelmişti. Tam 9 kişi: )

Yemeğe giderken hoş bir süpriz karşıladı bizi! Kar yağıyordu! Gece o görüntü mükemmeldi. Sonunda lokantaya gidildi, yemekler yendi. Kısa bir ilçe turundan sonra herkes evlerine dağıldı. Ama bu hikayede asıl ilginç olan sahura kalkan 9 kişiden 8′inin oruç tutmamasıydı: )