Önümdeki klavyenin yukarı gösteren ok tuşuna takıldım. Aslında o takılıyor, üff! Yarım saattir burnumdan soluyarak onu izliyorum. Basıyorum bırakıyorum, basıyorum bırakıyorum. Yavaşlığı beni sinir ediyor.

Kaç kere kapağını çıkarıp, altını üstünü temizleyip tekrar taktım. Hiçbir şey değişmedi. Hala sinir oluyorum, gıcık ediyor beni!

Sinir olan benim ama beni sinir eden “ben” değilim. Onun suçu yok. Aslında büsbütün ben “ben”i özlüyorum. Şuç mu ki? Şimdi neden bu bana itirafmış gibi geldi ki?

» Hikayenin Devamı

Walkman, mp3 player, discman gibi müzik aletlerinin kulaklıklarının müdahil oldugu şerefsiz kablolar grubudur bunlar.

Evden çıkacaksın, çantaya güzel bir şekilde kabloyu koyuyorsun, 2 kat inip çantayı tekrar açtıgında çok çılgın bir şekilde karışmış oldugunu görüyorsun.

Lan hangi arada karıştınız ya? Hem nasıl karıştınız lan? İki kat indik şurda, hem de asansörle. Öyle bir karışmışlar ki, gören duyan 4km engelli koştuk, amuda kalktık, helikopterden salto atarak denize dalış yaptık filan zanneder. En kral denizcinin atamayacagı bir dügüm oluşturmuş kablolar kendi kendilerine.

» Hikayenin Devamı

Bu aralar kendimle çok fazla baş başa kalmamdan olacak aklıma garip garip sorular geliyor. Neden bu dünyada olduğumu bilmediğimi, amacımın ne olduğunu daha bulamadığımı farkettim.

Burda olmamın kesinlikle bir amacı olmalı ya da yanlış geldim sanırım!

Artık bir yere giderken, biriyle yeni tanıştığımda bunu istiyor muyum diye sormadan duramıyorum. Oraya gitmeli miyim, o insanla görüşmeli miyim?

» Hikayenin Devamı