Büyük bir gücün, sevginin ve güvencenin göstergesiydi o.

Bir insana hissedebileceği tüm duyguları yaşatan, hepsini o koca vücudunda barındıran bir abideydi sanki. Babaydı, evlatları için vardı evinde, güçlü bir direk gibi. Ona sonsuz bir sevgi ve saygı hisseder ve garip bir biçimde de korkardık. Hem de çok korkardık.

Nasıl başarmıştı acaba? Bu duyguları, hem de yoğun bir biçimde hissetmemizi nasıl sağlamıştı? Onu hem çok sevmek, hem çok korkmak..

» Hikayenin Devamı

Yıllar önceydi. Babamı kaybetmiştim. Zaten babamı hiçbir zaman doğru dürüst görmemiştim ki. Benim doğumumdan yedi ay sonra ayrılmış annem ve babam.

Babam öldüğünde daha 14 yaşındaydım. Çocuktum ve insanlara çabuk inananlardandım. Okumadığım için çalışıyordum.

Annemin eski bir nişanlısı vardı. Bir gün İzmir’den İstanbul’a gelmişti. Adı Hasan’dı. Annemin;

» Hikayenin Devamı

Ben gezerek para kazanırım. Hem gezerim, hem para kazanırım yani, anladınız zaten siz onu :)

Bu aralar Karadeniz’in her yerindeyim. İçinizde bu sınırlarda olanlar varsa belki beni görmüşsünüzdür. Amma populist bi’ giriş yaptım yahu…

Şimdi size Karadenizli komiklikleri anlatmayacağım. “Çok gezen mi çok okuyan mı bilir” geyigi de yapmıyacağım. Sadece başımdan geçen birkaç olay bunlar. Aktarayım da, yaşamadan size de tecrübe olsun diye anlatıyorum, başka bi’ amaçım yok.

Geçenelerde Samsun’daydım. Tam yemek yemek için otelden çıktım, otelin karşısındaki yola geçip yemek yiyiceğim ve geri geleceğim.

» Hikayenin Devamı

Trabzon’un yaylalarından birinde oh yaylanmış oturulur. Hava güzel, su güzel, ortam güzel, muhabbet güzel.

Trabzon arkadaşın memleketidir, ki sebebi ziyaretin adı da yine aynı arkadaştır.

Bir akşam akranlar oturmuş muhabbet ederken, konu Temel’e ve ismiyle müsemma fıkralarına gelir. Yad edilip, gülünür sevgili Temel’e.

» Hikayenin Devamı