Anne son hazırlıklarını yapıyor. Tozlanmasın diye her bir eşyaya, koca koca çarşaflar serilmiş, halılar toplanmış.

- “Çadıra çevirdin anne evi ya!”

- “Sus, çok konuşma. Siz temizliyorsunuz sanki bu evi. Canım çıkıyor benim”

- “Aylarca dönmeyeceğiz sanki eve? Topu topu 1 haftalık tatil ya”

- “İki ayağımı bir papuca sokmayın canım. Aaaa!”

Baba arabanın yanına inmiş, tekerlekleri tekmeliyor kontrol niyetine. Külü düştü düşecek bir sigara dudağının sağ yanında. Bir yandan da saatine bakıyor sinirli sinirli. Küçük kardeş onun yanında, bavulların başında bekliyor.

» Hikayenin Devamı

Bir gün hastalanmıştım okula gitmemiştim. İki arkadaşım okul çıkışında bana gelmişlerdi. Arkadaşlarıma birkaç saat burda kalabileceklerini söyledim. Annem ve kardeşim de dışarı çıkmışlardı.

Biz üç kız da evde cin çağırmak istedik. Kağıtlar hazırlandı, harfler yazıldı, sayılar yazıldı. Her şey tamamdı. Fincan da getirdik, bir şeyler söyleyip durduk, tam olarak hatırlayamıyorum.

Daha sonra fincan gerçekten oynamaya başladı. Çok korkmaya başladık. Sonra birden kapı çaldı ama bizim ödümüz patladı. Hemen kağıtları topladık. Kapıyı açmak istemiyordum sonra zil çaldı kim olsa beğenirsiniz, tabi ki annem ve kardeşimmiş :)

Elimdeki telgrafla öylece kalakalmıştım. Telgrafta yazanları anlayamamıştım. Telefonla bildirmek yerine telgrafla haber almak şaşırtmıştı başlangıçta ve bunu babaannemin gönderdiğini anlayınca şaşkınlığım geçti.

Babaannem beni görmek istiyordu. Yıllardır onu görmemiştim, ara sıra arayıp hatırını sormak istiyordum ama kulakları duymuyordu. Sürekli aynı cümleleri tekrar ediyordu ağlayarak “Serap’ım gel!“.

Dayanamıyordum onun yalvarmasına, gitmek istiyordum yanına ama her seferinde bir şeyler çıkıyor, yanına gidemiyordum.

» Hikayenin Devamı

Sene 1962. İlkokul birincisınıftayım. Herhalde birazdan bahsi geçen öğretmenim rahmetli olmuştur çoktan.

İlk derste temizlik kontrolü var. Mendiller masanın, ellerimiz de mendillerin üzerinde. Benim de mendilim yok.

Beni tahtaya kaldırdı “Bir daha mendilsiz gelmeyeceğim” deyip oturmamı söyledi. Söyleyemedim. Arkadaşlarımı kaldırdı, söyletti ben yine söyleyemedim.

» Hikayenin Devamı

Yine o gecelerden biriydi. Sağa sola sonra tekrar sağa…. Yok bir türlü uyku tutmuyordu. Baş ucumdaki lambayı yakıp saatime baktım. Gece 02:30.

“Şimdi uykuya dalsam 09:30′da kalksam 8 saat uyumuş olurum” diye geçirdim içimden. Belki sizde yoktur ama benim böyle saçma sapan saplantılarım var. En az sekiz saat uyumalıyım ki hücreler kendini yenilesin. Neyse, baktım olmayacak. Çıktım balkona, bilgisayarımı açtım.

Eşim rutin yurtdışı seyahatlerinden birindeydi ve kardeşim benimle kalıyordu. Bir hafta önce kız arkadaşının yanına Fransa’ya gitmiş, yüksek linans ödevimde bana yardımcı olmak ve kardeş saadeti yaşamak için dönüşünde yanıma gelmişti.

» Hikayenin Devamı