Geçen sene köye gidip gelirken gözüm şehrin dışındaki okula takılırdı hep. Bazen geçip giderken önünden başımı çevirirdim, ardıma hala görebilmek için. Şans, kader, kısmet.

Tayinim o okula çıktı. Gidebilmek için iki ay boyunca çırpındığım, gidemediğim o okula. Evet, gidemediğim o okulda öğretmendim artık.

Bir dönem bitiyor bu okulda. İyi mi oldu, yoksa çok mu kötü oldu istediğim yerde çalışmak? Bu sorunun yanıtını arıyorum uzun zamandır. Hala bulamadım desem?

» Hikayenin Devamı

Hayata dair yaşadıklarımıza bakınca, kimse olanlara bir anlam veremez, ya da bu anlamsızlık karmaşasında kendine pay çıkarır. Kendine pay çıkaranlara benim sözüm. Sözüm ona pay çıkarma kavgasında olanlara.

Seversin; belki yanındasındır, belki kilometrelerce uzağında… Ne kadar seversen sev, seninle ilgili kuşkular hep vardır. Oysa senden önce neler yaşadı, nasıl sevdi bilsen kıskanırsın. Senden önce sevdiğini nasıl sildi, bilsen korkarsın.

Bu, ne onun son derece sevecen, ne de son derece acımasız olduğunun göstergesidir. Bu sadece onun hayat felsefesidir ve ”Hak edene hak ettiği gibi davranacaksın” mantığından başka bir şey değildir.

» Hikayenin Devamı

Büyüklerimden öğrendiğim kadarıyla Alevi olunmaz, Alevi doğulur.

Alevilik kimine göre kültür, kimine göre yaşam biçimidir. Eğer kültürse nasıl bir kültürdür? Bu kültür nasıl yaşanır? Bir Alevi güne nasıl başlar, ne yer, ne içer, ibadetini nasıl yapar? Gerçekten eline, beline, diline sahip olur mu? Olmazsa ne olur? Eğer bu kadar hassas ise Alevilik, neden bir kitap yok ortada?

Alevilik İslam dışı mı, İslam içi mi? Burada bir soru işareti var. Bunu yanıtlayacak kişiler ya da kuruluşlar var ama hepsinin kafası bir dünya olmuş. Biri diyor ”İslam içi” öbürü diyor ”İslam dışı”.

» Hikayenin Devamı

Böyle bir “anlatı” köşesinin olmasına içten içe çok sevindim. Anlatacak çok hikayem, paylaşacak çok şeyim olduğundan değil, nedenini tam olarak bilmesem de içimi coşturdu. Oturup bir şeyler yazmak istedim.

Evimde yalnızım ve “yalnızlık” kavramını düşünüyorum. Bir olgu olarak değil, belki bir yaşam biçimi olarak. Maruz kalınmış ve seçilmiş “yalnızlık”lar üstüne.

Birkaç yıl öncesine kadar yalnızlığımın “tercihe bağlı” olduğuna fazlaca bel bağlamış biriydim. Bunun bir kendini kandırma biçimi olduğunu keşfettiğimden beri kendime acıma seanslarım artıyor.

» Hikayenin Devamı