Gün ışığı, is kokulu karanlık dar hücresini doldurduğunda ilk defa bu ışıktan korktuğunu farketti vakit gelmişti, şafak vakti.

Dakikaları o kadar değerliydi ki. Hücresinde geçirdiği bu geceyi diğer mutlu günlerine eklemeye çalışıyordu ama korku içini gece boyunca öyle bir kapladı ki, bu genç yaşında saçlarının bile beyazlamış olabileceğini düşünmeye başladı. Ne önemi var artık. İşte son yaklaşıyor.

Yaptığı hataları düşündü. Çekeceği cezanın ağırlığını zihninde canlandırmak için uğraştı. Bu düşünce canını sıktı, her şeyi unutmaya çalıştı. Bu kızgınlık neden sanki. Onun yaşında binlerce hatta milyonlarca insan yapmıştı belkide aynı hatayı.

» Hikayenin Devamı

Okulumuzun 2. dönemi yeni başlamıştı. İlk dersimiz Türkçe idi. Sınıfa girdiğimiz zaman çok korkmuştuk. Çünkü öğretmen masasında kocaman, dev gibi birisi duruyordu. Ve hemen kendini tanıtmaya başladı:

- “Adım Sefa ….. bilmemne sezonu 2. dönem Türkçe öğretmeninizim…”

Yeni hoca beni çok seviyordu(!) Çünkü zamanında babam öğretmen iken Sefa hocamı dövmüştü. Hoca hiç bana dikkat etmiyordu. Taa ki hocamızla beraber SWAT filmini izleyinceye kadar.

» Hikayenin Devamı

Kızımla onun okulundan geliyorduk. Ara karne verilmişti. Notları iyi olduğu için de bayağı mutluyduk.

Bir evin penceresinin önüne kuşlar yesin diye yem koymuşlar. Bir sürü kuş toplanmış. Kızım neşe içinde bana bir şeyler anlatıyordu el kol hareketleriyle. Tabiki aklı da bir karış havada olduğu için onları görmedi.

Kuşların önünden geçerken kuşlar ondan ürktü ve hepsi havalandı. Kızımın ödü patladı tabi. Kaçmaya başladı ve dikkatsizce koşarken sokaktaki elektrik direğine çarptı.

Ben koptum orada tabi ki. Karnımı tutarak sesimin çıktığı kadar kahkahalarla dakikalarca güldüm. Çok komikti. Olaydan sonra yoldan geçenler beni görünce deli demişlerdir herhalde. Bir de tabi ki kızım gülmeme çok kızdı.

Liseye başladığım günü çok iyi hatırlıyorum hala. Birçok şey değişti o günden bugüne. Ama bu kadar çabuk geçeceğini nerden bilirdim. Bir sene daha bitti.

En güzel yıllarım akıp gidiyor ama ben bir şey yapamıyorum. Dolu dolu yaşamak istiyorum, daha dolu. Ama her şey insanın istediği gibi gelişmiyor. Keşke hiç bitmese sonsuza kadar lisede okusam. Gerçi bu notlarla o bile mümkün görünüyor :)

Bir yandan bunları düşünürken bir yandan da kurtarma sınavlarında ne yapacağımı ve karnemdeki kırıklar için babama ne yalanlar uydurucağımı düşünüyorum.

» Hikayenin Devamı