“İşte gidiyorum bir şey demeden, arkamı dönmeden, şikayet etmeden, hiçbir şey almadan, bir şey vermeden, yol ayrılmış görmeden gidiyorum“. Kazım Koyuncu, bira, sigara ve dumanlı, işkence kokan gecem.

Biraz eskiye götüreceğim sizi. İlk aşkınızı hatırlar mısınız? Yani kalbinizdeki o ilk heyecanı? Bu yazıda benim gerçek ilk aşkıma. Onun ricasıyla yazıyorum.

Eğer bir gün yazarsan ismi “Kader mahkumları” olsun demişti. Ona adadım bu yazımı. Bir zamanlar birbirimizin kalbindeki aşk mahkumlarıyken şimdi kadere teslim olduk. Hangimizin cezası büyük ben de bilmiyorum. Zaten şöyle aşk yaşadık böyle aşk yaşadık da demeyeceğim. Sadece dillere destan bir şeydi işte. O kadar.

» Hikayenin Devamı