Aldatıldım mı bilmiyorum. Aslında çok eminim aldatıldım. Ama kendimi buna inandırmak istemiyorum. İçim çok acıyor çünkü. Başım ağrıyor uyuyamıyorum. Tam bi’ kabus yani.

4 yıllık bi’ ilişkim var. Her şey hala çok güzel. Aşk, sevgi, arzu… dopdolu.

İlşkimizde 1,5 yıl kadar ayrı kaldık. Ben başka bi’ şehre gittim. Ama düzenli olarak ayda ya da 2 ayda bir sevgilimin yanına geliyordum. Tabi kavga da ediyoduk tartışıyorduk da ama çok seviyoduk biririmizi. Kopmak mümkün değildi. Sevgilim beni inanılmaz mutlu ediyordu. Birlikteyken dünyanın en mutlu insanları oluyorduk. 4 yıl bizden hiçbir şey götürememişti.

Taaki birkaç gün önceye kadar…

» Hikayenin Devamı

Yıllar geçiyor ve geriye bakıldığında arkada neler bıraktığını ve o bıraktığın şeylerin değerini bilmediğini fark ediliyor. Oysa ki o anların degerini bilmek ve keşke dememek için insan neler vermez.

Muhakkak herkesin vardır geride bıraktıgı ve keşke dediği birçok şey. Kim geri getirebiliyor ki. Kimse… Sadece gözde canlanan, özel ve güzel anları düşünmekten ve özlemekten başka bir şey geri gelmiyor.

İnsan her şeyden mutlu olabiliyorsa, yaşadığı o küçük anlarda dahi bi’ mutluluk payı bulabilir eminim.

» Hikayenin Devamı

İlk tanıştığımız gün geldi aklıma nedensiz. Yüzünde sıcacık bir gülümseme, gözlerinde garip bir pırıltı vardı, kimsede olmayan. Benim ise şaşkın bir ifade, yanan yüzüm ve titreyen dizlerim…

Kelimeler birbirine giriyordu konuşurken. Hata yapmamalıyım derken iyice komik oluyordum ve ne yaparsam yapayım, dizlerimin titremesine engel olamıyordum.

Onu hep uzaktan izliyordum. Arkadaşımdı, aslını kendime itiraf edemediğim arkadaşım.

» Hikayenin Devamı

Sefa geldin, hoş geldin yüreğime. Sen miydin o içimi yeşerten. Selamsız sabahsız bir bayram günü. Bayramların en güzeliydi. Çocuklar el öpmenin, harçlık almanın telaşında heyecanındayken, benim yüreğim seninle tanışmanın telaşında koşuşturup duruyordu.

Kocaman kocaman gözlerin vardı, yeşil yeşil bakıyordun dünyama. “Merhaba” dedin ya, sesin kulağımda hala. Mahsundun, çekingendim. Her an her şeyi bırakıp gidecek halin vardı.

Önceleri siz bizdik. Zamanın boşlukları girerdi aramıza. Sonra sen, ben olduk. Ne de güzel olmuştuk. Adı güzel sevdiğim benim.

» Hikayenin Devamı

Nereden başlasam, nasıl anlatsam… Her şey o kadar kötü gidiyor ki! 42 yaşındayım ve hayatımda milyonlarca keşke var. Artık keşke demek istemiyorum. Ama biliyorum ki benim elimde de değil.

Hayat kontrolüm dışında kendi yolunu buluyor ve planlanamıyor. Zaman geçtikçe keşkeler artıyor.

» Hikayenin Devamı