 |
|
Bir kitabın piç edilmesinin hikayesi
-Ne okuyorsun? Başımı kaldırıp talep eden suratına baktım. Oturduğum yere çeşitli nedenlerle iki metreden fazla yaklaşmış herkesin sormayı hak ettiği soruyu sormuştu bana. Sabahtan beri beşinci kez cevap vermek zorundaydım: - Empati. Olasılıksız’ın yazarı Adam Fawer’in yeni kitabı.
Akıl Oyunları
“Z a P Z i”… Uzattığı kağıtta Zapzi yazıyordu. Harfler birbirinden ayrı ve farklı renklerdeydi. Z’ler sola yatıkken P ve i sağa yatıktı. - “Bu kağıtta ne anlatmak istedim sence?” diye sordu. - Zapzi. Hmm… Ne demek istediğini bilmiyorum. - Biraz düşün. Mesela bu harfleri kullanarak anlamlı bir sözcük oluşturabilir misin?
Kahverengi bulutlar ve ateş böcekleri
Kollarını iki yana açmış, öylece duruyordu ayakta. Yüzü bulutlara dönük ama gözleri kapalıydı. Yanağında kıvrık bir gülümseme vardı. Kıvrık ve mutlu. Rüzgar kulağında ıslık çalıyordu. Kıvrık yanağı yüzünden istemeden aralanmış ağzından içeri, saçlarının arasına ve yakasından göğsünün içine küller sokuşturdu rüzgar. Gıdıklandı. Daha bir gülümsedi. Toprağın ıslak ve çamurlu kokusunu aldı, çekti içine. Öyle derin çekti ki, genzi yandı. Toprağın kokusuna duman ve barut karıştı birden. Korktu.
Arayış
Bir Nisan sabahıydı. Yataktan fırlayıp balkona koştu. Derin derin nefes aldı, gördüğü rüya sarsmıştı onu. Baharın temizliği yavaş yavaş içine dolunca, aldığı nefes, bedenine yeniden hayat vermişcesine, kendine getirdi onu; kafasındaki karanlıkları tam olarak dağılmamıştı. Bıkmıştı şehrin dayanılmaz monotonluğundan, her gün ayrı geçen koşturmacalardan. Annesinin sesiyle irkildi;
Fahişeliğin ontolojik eleştirisi bitmek üzere
Bir yangından, hem de büyük bir yangından, hatta delemediğimiz kuşatmalarda son kalan yanmamış yerimize de kundak veren bir yangından kaçarken ya da teslim olmaya ramak kala kurtulma ihtimalimizi tasarlarken önce neyi kurtarmalıyız? Hatta ”Önce neyi feda etmeliyiz?” diye sormak gerekiyor. Sormak gerekiyor; çünkü neredeyse ömrümüzün her anında cehennem soluyoruz. Yuttuğumuz ateş toplarına öylesine alıştık ki, döndüğü yeri unutan yeminlerimiz bile var artık. Bu içimizin avlularına kadar varan yangın, bulabildiğimiz ilk okyanusu üstüne kapatmayı istemek yerine bizde yangın kültürü oluşturup, menhus bir tümöre dönüştü bile.
|
|
Loading ...
