Bir gün biricik can dostum Ebru’yla kantinden dönüyoruz. Ben bir iki adım arkadaydım. Ebru da önden gidiyor.

Bir ara baktım, Ebru hiç tanımadığım bir oğlanın kolunda ilerliyor. “Ebru” diye seslenmeye kalmadan, o da farketti.

Meğersem ben zannedip, oğlanın koluna girmiş. Oğlandan da çıt yok yanlız. Halinden memnun ilerliyo merdivende.

Tabi biz farkedince olayı, yıkıldık gülmekten. Çocuğu da tanısak iyi. Hiç bilmediğimiz bir vatandaş. O günden sonra da çok dikkat ettik yürürken :)