Hiç unutmam, Orta 1. sınıfta din sınavı oluyorduk. O sene, o okula ben yeni gelmiş, hocayla ilgili efsaneleri duymuş, hocanın Bruce Lee gibi yumruklarını çocuklardan esirgemeyen, kızdığında tekme tokat girişen, daha önce iki çocuğu hastanelik eden biri olduğunu idrak etmiş durumdaydım.

Sınavda bir soru: “Kuran’da adı geçen 25 peygamberin isimlerini yazınız” diyordu. Orta 1 öğrencisi olduğumdan ve hatim indirmediğimden anca 9-10 isim çıkıyordu oysa ki benden.

Tek çare sıramın altındaki kitaptan bakmaktı. Evet, evet bakmaktı. Bakıcaktım ulan. Hoca da minibüsçü cesareti varsa bende de deli cesareti vardı.

» Hikayenin Devamı

Sosyal bilgiler dersi yazılısındayız. Herkes hazırlıklı, herkes kopyasını hazırlamış. Yani herkes bir an bekliyor. Hoca arkasını dönebilir, biriyle konuşabilir, hiç önemli değil. Önemli olan o anı yakalamak.

Ben yanımdaki arkadaşımla beraber bu anı yakaladık(!) ve iç cebimize koymuş olduğumuz kağıtlardan cevapları yazmaya başladık. Halbu ki neden ezberlemeyip te kağıtlara yazmamızın sebebini bir türlü anlayamam.

Kağıtlarımızı yarı yarıya doldurmuştuk ki, sınıftan tok bir ses duyuldu:

- Osman, Bilal kağıtlarınızı teslim edin.

» Hikayenin Devamı

Üniversitenin 7. senesiydi. Bu sene bitirmek için son hakkım dı. 4. sınıftan sonra okulu bitirememiştim. Toplam 11 dersim vardı vermem gereken. Çünkü 2.sınıftan beri part-time çalıştığım şirkette yükselmiştim. İş, okuldan öne geçmişti.

Okulu pek önemsemiyordum artık. Ama askere çağırıldığımda bakışım değişti. Bitiremezsem 15 ay, okulu bitirirsem 6 ay yapacaktım. Okul birden önem kazanmıştı. Bu sene eğer 11 dersi de verirsem mezun olabilir, askere kısa dönem gidebilirdim.

Hocalarımın yanına gittim tek tek. Anafikir olarak şunu anlatıyordum;

Ben kariyerime başka bir alanda devam ediyorum zaten. Bu mesleği yapmayacağım ama askerlik için okulu bitirmek istiyorum.

» Hikayenin Devamı

Kopya çekmek, her öğrencinin hayatında denemiş olduğu bir eylemdir. Ben bu eylemi adam gibi gerçekleştirdiğimi hatırlamıyorum. Ne zaman çeksem yakalanırım, kızaran yüzümün sayesinde.

Dünya kadar kopya yöntemleri gördük. Küçük kağıtlara yazıp, kravatın arkasına ve kopya kağıdının arkasına koymak ya da kız arkadaşlarının güzel bacaklarının üstüne yazması gibi. Neyse burada yazmama gerek olmayan birçok kopya yöntemi gördük.

Sanırım geçen senenin finalleri olması gerek. Ben ve birkaç arkadaşım sınıf tekrarı yaptığımız için, sadece sınavlara giriyoruz yeni “1″lerle. Tabii kimseyi fazlaca tanımıyoruz.

» Hikayenin Devamı