Yıl 1994. Temmuz ayı. Cumartesi akşamı. Ben ve kardeşim o akşam yemek yiyorduk ve aniden zil çaldı, kapıyı annem açtı.

Kapıda olan kişiler arkadaşlarımdı ve bizi aşağıya çağırıyorlardı. Saat 10.00′na geliyordu. Sofradan kalkar kalkmaz aşağıya indik.

Arkadaşlarımızla her gece korkunç hikayeler anlatırdık. Gece dedim, çünkü sabahlara kadar oturur hikayeler anlatır, oyun oynardık. Her kafadan bir hikaye çıkardı ortaya ama birbirimizi korkutmak için yarış yapardık.

» Hikayenin Devamı