Zor bela yetiştim yine vapura. Az biraz önce çıkıversem olmayacak mı? Ama o zaman da bekliyorum. Tanımadıklarımın yanında beklemek, hiç mi hiç çalışmadığım dersin sözlü sırasını beklemek, yavaş yavaş bana gelişini görmek gibi. Zaten ne zaman çalıştım ki ben sözlülere?

İzlenmeyi seviyorum ben sanırım. Sanki hayatın şarkısını bestelemişim de, şimdi de klibini çekiyormuşum gibi. En sona kaldım ya, iskelenin kapandı kapanacak kapısından en son ben geçtim ya, sanki vapurdakilerin hepsinin gözü üzerimde.

» Hikayenin Devamı

Walkman, mp3 player, discman gibi müzik aletlerinin kulaklıklarının müdahil oldugu şerefsiz kablolar grubudur bunlar.

Evden çıkacaksın, çantaya güzel bir şekilde kabloyu koyuyorsun, 2 kat inip çantayı tekrar açtıgında çok çılgın bir şekilde karışmış oldugunu görüyorsun.

Lan hangi arada karıştınız ya? Hem nasıl karıştınız lan? İki kat indik şurda, hem de asansörle. Öyle bir karışmışlar ki, gören duyan 4km engelli koştuk, amuda kalktık, helikopterden salto atarak denize dalış yaptık filan zanneder. En kral denizcinin atamayacagı bir dügüm oluşturmuş kablolar kendi kendilerine.

» Hikayenin Devamı

Uzun bir süre trafik kazasının verdiği psikolojik olayı atlatmaya çalışırken siteye fazla bir şeyler yazamadım. Tabi bu sırada yazacak çok şey birikti. Bunlardan birkaçı durak muhabbetleri ile ilgili.

Daha önceki yazılarımda dışarıda elektrik işi yaptığımızdan bahsetmiştim. Geçen hafta sonu yine kaza yaptığımız arabanın sahibinin evine gittik. Tabi ben onları cumartesi günü otobüs durağında bekledim beni araba ile alsınlar diye.

» Hikayenin Devamı