Saat sabahın altısı. Yine göz kapaklarım birbirine yapışmış, açamıyorum gözlerimi. Böyle zamanlarda aynaya bakar da insan, göremez ya kendini. İşte öyle. Neyse ki süslenmeye gerek yok buralarda, yataktan kalktığın gibi dolaşabilirsin. Kimse yadırgamaz.

Bak işte İlker de kalkmış. Eee ne de olsa köylü çocuğu, alışkın haliyle. Hemen çıkalım bence, kahvaltıyı salla gitsin. Zaten şöyle bir dolaşır, öğlene döneriz. Sonra da halanın kestiği tavukları indiririz mideye madem. He he he!

Doğal köy tavuğu… Bulmuşken bu doğal cenneti, tadını çıkaralım bari. “Tamam” diyor bizimki, koyuluyoruz yola.

» Hikayenin Devamı

Bir gün arkadaşım Şeymalardayız. Ama bu sefer arkadaşımın kuzeni Elvan da var. Ben eve gidiyordum. Onlar da,

- ”Biz de seninle yürüyelim!” dediler. Ben de,
- ”Tamam!” dedim.

Yürürken mahallenin delisinden adamdan bahsediyoruz, her nerden geldiyse aklımıza. ”Yerin kulağı vardır” derler ya, bahsederken o deli adam ”Pat!” diye yanımızda belirmesin mi?

» Hikayenin Devamı

Küçük kızımın doğumu hayli zor oldu benim için. Doğumdan sonra da bir takım ortopedik rahatsızlıkların başlamasıyla 3 hafta kadar bir klinikte kalmam gerekti.

Bu klinikte ortopedik rahatsızlıkların yanı sıra MS, yani multiskleroze ve parkinson hastalarıyla tanışma ve kendilerini ve hastalıklarını daha iyi tanıma şansına eriştim.

Parkinson, sebepleri bilinen ama tedavi açısından bugün bile tıbbın hayli çaresiz kaldığı bir hastalık.

» Hikayenin Devamı

Hakkaten çok güzeldi. İlk aşkımın kuzenimin olması anormal görünse de, yine de çok güzeldi!

Kuzenim dediğime bakmayın. Uzaktan kuzenler olur ya, işte öyle. Ona açılmadan, 2 senedir ona aşıktım zaten. Yaklaşık 10 sene oldu. Detaylarda yanılıyor olabilirim: )

O, 2 sene önce dediğim zaman gerçekten aşık olduğumu hissettim. Ona açılamadığım için, hep ağladım geceleri.

» Hikayenin Devamı

Küçük kuzenim ve ben geçen gün evde oturuyorduk. Ben bilgisayarla haşır neşirim. O da beni izleyerek, ne yaptığımı anlamaya çalıyordu.

- Abiii şu ateş oyununu açarsın değil mi?

Ateş oyunundan kastı Counter :) Her neyse, ben onun bu sevimliliğine gülerken telefon çaldı. Kalkmaya üşendim,

- ”Abicim bir baksana kimmiş” dedim.

Patır patır koştu, telefonu açtı, karşıdan bir ses duyamayınca telefonu bana verdi. ”Alo alo” diye seslendim, cevap yoktu, kapattım.

» Hikayenin Devamı