Taşlı, tozlu-topraklı yollardan geçiyorum. Toz nefes almamı engelliyor ve tozları yutarak yoluma devam ediyorum. Mahalle arası; dar, sessiz yollar…

Gözüme tek tük de olsa bahçeli, kiremit çatılı, binalara inat ayakta kalmayı başarabilmiş küçük evler ilişiyor. Bu evlerin bahçelerinden kulağıma merhabalar geliyor! Ağaçların, çiçeklerin, kuşların, böceklerin selamını duymak beni mutlu ediyor. İçimin onların sıcak selamlarıyla dolduğunu hissediyorum.

Aaa! O güne kadar görmediğim –farkına varamadığım- taştan bir ev ve muhteşem laleler…

» Hikayenin Devamı