Sabaha karşı uyandım, aslında insanlar gibi sabah uyanmam lazımdı ancak beceremedim. Uyku saatlerimi düzene sokmak için önceki iki gün uyumayıp, akşam normal insan saatinde yatmayı planlıyordum ancak yatak çekici geldi, akşamüstü yatıp gecenin bir yarısı uyandım, bu zaman dilimini sabaha karşı olarak zikrettiğimde kendimi başarılı hissediyorum.

Karnım aç. Dolayısıyla, yemek ile kahvaltı arasında bir şeyler yemem gerekli. Her seferinde olduğu gibi yine tost, hem sıcak olduğu için yemeği andırıyor, hem de kahvaltı gibi.

Gözlerimi ovuşturarak girdim mutfağa. Karanlığa alışmış gözleri rahatsız etmemek için açmıyorum ışıkları. Dablumbaz mıdır, aspratör müdür hala ismini bilmediğim şeyin ışığını açtım. Hafif, loş, yumuşak, faydalı bir ışık.

» Hikayenin Devamı

“Lütfen”lerle yaşıyorduk sen de biliyorsun. “Lütfen bu çeşmede araba yıkamayınız” yazısı çıkardı karşımıza ya da “Lütfen anne, lütfen baba, lütfen tanrım” derdik her sıkıştığımızda.

Dağınıklığımızın yeterli gelmesi, artık kendimizin bile görmeye başlaması, insanlara kendine gel deme lütfenini verir miydi sanıyorsun.

İyililik meleklerinin hep işsiz olması ya da karşına çıkanların meslekten ihraç edilmesi, işini bilip işe gitmeyenlerden olması, seni ne kadar üzerdi? Beni üzer miydi sanırsın.

» Hikayenin Devamı