Kocaman LCD televizyonlar pek moda. Zenginlik göstergesi sayılıyor. O yüzden her fırsatını bulan alıyor bunlardan.

Sinirimi bozan bir şey var bu 16×9 oranındaki (Boyu eninin 16/9 katı) LCD televizyonların kullanımı hakkında. Cahillikten midir yoksa görgüsüzlükten midir bilmiyorum da insanlar televizyon kanalından 4×3 gelen görüntüleri yayıp 16×9 kullanıyorlar!

Niye?

“16×9 gösterebilecek kapasitede televizyon almışız. Kenarlarını boş mu bırakalım!“  diye mi düşünüyorlar acaba?

Oysa görüntüdeki herkes şişko patates gibi görünüyor. Soruyorum “Yahu, siz bu bozuk oranlı görüntüyü farketmiyor musunuz? Rahatsız olmuyor musunuz?” diyorum. “Amaan, sen de” benzeri cevaplar alıyorum.

Yahu tek ben miyim rahatsız olan bu konuda?

Acaba kaç kişi takside VCD keyfi yaşamıştır. Ben bu keyfi yaşadım. Sınavıma geç kalmamak için taksiye binmiştim. Taksiye bindiğimde ufak LCD televizyon dikkatimi çekti. İlk başta güneşten parladığı için birşey görünmüyordu ve bende kapalı olduğunu sandım. 10 saniye sonra bir çığlık sesi ile açık olduğunu anladım seyretmeye başladım. Taksiciye ne izlediğini sorunca Tez (Thesis) olduğunu öğrendim ve izlemeye başladım. Film çok iyiydi adam okula geldik dediğinde suratımdaki ifadeyi görmeliydiniz.

Adama nasıl bu şekilde araba sürebildiğini sordum, adamın cevabı güzeldi. Taksici filmin bir CD si genelde 3-4 kere dönüyor artık o CD yi totalde izlemiş olunca diğer CD ye geçiyorum bu şekilde günde bir film bitiyor dedi. Eminimki sınavım olmasa taksici ile durağına kadar giderdim.

İstanbullular bilirler. Şehir içinde toplu taşıma yapan iki çeşit otobüs vardır. Biri İETT diğeri de özel halk otobüsleridir. Aralarındaki fark birinin (İETT) devlet trarafından diğerinin de adı üzerinde özel işletmeyle münferit olarak yönetiliyor olmasıdır.

Aslında asıl farkları araçların içlerindeki dekorasyon farklılığıdır. İETT’de bir tane bile aksesuar bulamazsınız, çünkü büyük ihtimal yasaktır. Özellerde ise ohooo… Ne ararsanız vardır. Çocuklarının fotoğrafları, maaşallahlar, nazar boncukları, sevdikleri özlü sözlerin stikerları (”Alem bana, ben sana hastayım” gibi) daha neler neler…

İşte bu neler nelere dahil olan bir aksesuara rastladım bir özel halk otobüsünde; LCD televizyon. Yuh artık.

Daha da garip olan “mute” modunda idi. Gerçi sesi açık olmuş olsa bile o trafik gürültüsünde ne duyulabilir ki… Hadi sesi de kapalıdır, ne bileyim reklam falan döndürürsünüz, tamam anlarız. Ama müzik klipleri dönüyor idi. Bir kere mantığa aykırı, ses olmadan o klipten ne anlarız ki biz… İlahi şöför amca : )