Ah çocukluğum ah… Neler yapılmazdı ki, değil mi? Çocukluğa dair yazıları okurken birden aklıma leblebi geldi.

Leblebileri alırdık, hani şu bildiğimiz sarı leblebi varya, onları bir poşete koyar, doğru sokağa… Sonra taşla poşetin içindeki leblebileri unufak eder, ondan sonra ağzımıza alıp,

“Mustafa” derdik :))

Mustafalar bundan gocunmasın, bazı yerlerde başka ismler de kullanılıyor :)

Ağzımızından püsküren leblebi tozları bizi nasıl mutlu ederdi anlatamam. Üstümüz başımız leblebi tozu olurdu. Çocukluk işte insan neler neler yapıyor…

Çocukluğum 90′lar da geçtiği halde hala 80′lerin etkisi sürüyordu. Gazoz kapaklarını, misketleri, meybuzu, leblebi tozunu, He-man’i, Susam Sokağı’nı, mahalle maçlarını, bakkal amcayı unutmak mümkün mü? Peki ya Saklambacı…

Saklambaç dedim de, yaz akşamlarında oynanan bir başkaydı tabi. Mahallenin bütün çocuklarıyla akşam yemeğinden sonra tekrar bir araya gelir ve saklambaç oynardık. O karanlıkta ebe olmak haricinde her şey güzeldi.

Artık o günler çok uzaklarda kaldı. Bana o günleri hatırlatırlar diye bugünün çocuklarına bakıyorum da, içimden o çocuklara büyüklerimin bana dediği gibi “Siz çocukluğunuzu mu yaşadınız” demek geliyor.