Tarih 30 Aralık 2006, senenin sonu nerdeyse. Hatta Kurban Bayramı arifesi. Ocak ayından beklenmeyecek güzellikte bir gökyüzü var İstanbul’da. Kar yok, güneş var ama gene de soğuk.

İster Bayram alışverişi için de, ister rutin alışveriş için Migros’un otoparkına çektim arabamı. O an gözüm köşede duran kıza takılı kaldı. Üstünde montu, kafasında beresi ve ellerinde eldivenleri ile elindeki poşete odaklı bekliyordu. Diğer elinde ise kağıt mendiller…

Kibritçi kızın gerçeğe dönüşmüş hali vardı karşımda sanki…

Yaklaştım koşar adım ve o kızın sadece bir kız olmadığını, bir engelli olduğunu fark ettim. Özürlü değil engelli…

» Hikayenin Devamı

7 yıl onun hasretiyle büyümüştü. Her yaz onu göreceğini bilerek yaşıyordu. Onu belki de küçük kalbi içinde büyük bir aşkla seviyordu. Belki yasaktı bu sevgi ona, belki de boyundan büyüktü bu aşk ama denemek istedi her sene ve sonuç hep hüsran oldu.

İkisi de büyümüşlerdi. Kız yazın gidiyordu onun olduğu şehire ve vazgeçmeden direniyordu güçlüklere. Önce karşısına ailesini aldı, sonra mesafeleri ve daha sonra da engel kalmadığını gördü.

6. yılın yazında birbirlerine sıkıca sarılmışlardı ya da kız öyle sanıyordu. Yine ayrılık vakti gelmişti. Kız kendi şehrine dönecekti. Bütün bir yaz onunla çok güzel vakit geçirmişti. Artık kızın annesi ve oğlanın ailesi biliyordu. Kızın içi rahattı ayrılırken.

» Hikayenin Devamı