Yaşamayı bile bilenler; sırsız ve saklı bir aynada ilkin, daha henüz hiçbir şey, henüzden sonraki her şey yani, şeyleşmemişken, yani kendini kendiyle vurabilmeye yakın, kendini sevmeye uzak ve ne varsa insana dair, insan da dahil sevebilenlerdir.

Hayatın nabzını, şakağına namlu gibi dayanmış sorular da yakalayan, cevaplar için boynundan geçmiş, geçebilmiş, bilemediklerinde çocuk, bildiklerinde utangaç, hayata malul bir gerginlikle bakan, iflah olmaz, gözleri hep mülteci, olandır onlar.

» Hikayenin Devamı