Tempo ve Symphony kelimelerinin birleşiminden oluşan bir sözcük Tymphony.

Kısa bir süre önce Last.fm’de müzik dinlerken tesadüf eseri keşfettiğim olağanüstü melodilerin ismi bu. Özündeki tınılar ambient, oriental, İzlandik ögeler ve senfonik formların ritmik sentezinden oluşmuş.

Yaratıcısı sitemizin yöneticisi “Anafikir“, yani Selim Yörük. Bunu öğrendiğimde epey bir şaşırdığımı da itiraf etmeliyim.

» Hikayenin Devamı

Anahtarlarını buldu. Kapıyı açmadan önce derin, uzun bir soluk aldı. Bir ay, on bir gündür eşiğinden adım atmaya cesaret edemediği evine ilk kez bugün geliyordu.

Şimdi yeteri kadar güçlü müydü, emin değildi. Ama artık kaçacak yer yoktu. Eve girmeli, perdeleri aralayıp, güneşin içeri girmesine izin vermeli, camları açıp havalandırmalı, koltuğuna oturmalı, tıpkı eskiden olduğu gibi camdan dışarı bakarak kahvesini yudumlamalıydı. Sanki hiçbir şey olmamış, hiçbir şey yaşanmamış gibi.

» Hikayenin Devamı

Minibüslerden korkmaya başladığım günü anlatıyorum. Üç sene önce bir gün okuldan çıktım, liseli kız gibi de görünmüyorum dışarıdan. Lisede etek zorunluluğunu kaldırdıkları da iyi oldu.

Üçüncü sıra cam kenarında oturuyorum. Müzik dinliyorum ama arkadan para uzatsalar duyabilecek kadar normal bir ses seviyesinde mp3üm.

Yanıma hafif şişman, saçları beyaz-gri, orta yaşlı bir adam oturdu. Garip bir de çantası var, sonradan her gördüğümde onu tanımamı sağlayan.

» Hikayenin Devamı

Zor bela yetiştim yine vapura. Az biraz önce çıkıversem olmayacak mı? Ama o zaman da bekliyorum. Tanımadıklarımın yanında beklemek, hiç mi hiç çalışmadığım dersin sözlü sırasını beklemek, yavaş yavaş bana gelişini görmek gibi. Zaten ne zaman çalıştım ki ben sözlülere?

İzlenmeyi seviyorum ben sanırım. Sanki hayatın şarkısını bestelemişim de, şimdi de klibini çekiyormuşum gibi. En sona kaldım ya, iskelenin kapandı kapanacak kapısından en son ben geçtim ya, sanki vapurdakilerin hepsinin gözü üzerimde.

» Hikayenin Devamı

- “Biraz zaman, bekle” dedi.

- “Ben otobüs bile bekleyemem, bir sonraki durağa yürürüm” dedim.

- “Aynı otobüse binmiyor musun sonuçta?” dedi.

Keyiflendim.

Başından beri “oyun” gibiydi bu. “Son lafı eden” olma yarışı.

» Hikayenin Devamı