Kaldığı yerden devam:

- “İnanmıyorum. Çok zekice. Afferin sana kız. Helal olsun”

- “Maili aldığında bütün grubun bu maili okuduğuna kesinlikle inanacaktı. Ve…. bilgisayarı kapatıp evden dışarı çıktım. Bir lokantaya gittim. Karnımı güzelce doyurdum. Eve geldiğimde saat 21.30 filandı. Ev telefonumun telesekreteri arandığıma dair sinyal veriyordu. Ama not bırakılmamıştı. Hiç yolu yok arayan oydu. Yine açtım bilgisayarı.

» Hikayenin Devamı

Kaldığı yerden devam;

- “Bütün gün ne yapabileceğimi düşünüp durdum. Onunla son bir kez mutlaka konuşmalı ve ne olup bittiğini öğrenmeliydim. Ama nerede cesaret. Yüzüme kapatır, hakaret eder diye ödüm kopuyordu. Hani bittiğini kabullenemiyorum ya bir türlü. Tüm umutlarımı kendi ellerimle yok etmek de istemiyorum.

Aksam saat yedi gibiydi. Tüm cesaretimi toplayıp telefonu çevirdim. Bana cevap verecek olsa ona “Konuşalım yoksa bu yarım kalmışlık beni bitiriyor. Dost olabiliriz” filan gibi bir şeyler diyeceğim. Kararlıyım…

Dalgaya düştü sanırım. Ekrana bakmadan açtı telefonu. Harika bir ses tonuyla “Efendim?” dedi. Var ya içime işledi o bulut ses. Ağlayıverecektim. Elim ayağım tutmaz oldu. Nasıl özlemişim Hale, ama nasıl özlemişim biliyor musun? O an uçup yanına gitmek ona sımsıkı sarılıp kokusunu duymak istedim.

» Hikayenin Devamı