Postahanede çalışanlara dediler ki; “Ya emekli olun,ya da tayin alın”

Baba da ne yapsın, emekli olup kıt kanaat geçinmektense “Çalışırım” demeyi seçer. Apar topar tayin alma işlemleri başlar, ardından torpil bulup(!) polis dayının yanına, doğuya, Muş’a gidilir.

3 ay geçer, düzen kurulur. Baba ortalarda yoktur. Meğer torpilin torpilini bulup memlekette kalıp, çalışabilir, biz de Allah’tan garip şehirde ama en azından bir akrabamızın yanındayızdır. Hafiften mutluluk…

» Hikayenin Devamı

Bundan birkaç yazı önceydi sanırım. Buralardan gitmekten, yani çok sevdiğim İzmir’imi terk etmekten bahsetmiştim. Şark olayı diye işte o yer belli oldu malesef -Sivas-.

Bizim için iyi bir yer fakat ama İzmir’de yaşayıp da buranın tadını almışlar çok iyi bilirler. Buradan kopmak benim de içimde bir şeyleri kopartıyor. Hele bir de aileniz ve çok iyi dostlarınızı bırkmak var ya kahrediyor inanın.

Öğrendiğim günden beri ağlamaklıyım. Stres mideme vurdu resmen. Gerçi insanoğlu nelere alışmıyor ki, hayat nelere alıştırmıyor ki… Ama işte gelin görünki insan kalbi bazen zor dayanıyor ve benim kadar duygusal ve bağlandığında bir şeylere kopamayan biriyse.

» Hikayenin Devamı