Mersin’de uluslararası taşımacılık yapıyorum. İşimizin çoğunluğu soğutuculu araçlarla taşımacılık. Sebze, meyve, et ürünleri taşıyorum.Sabah işe geldim. İşletme müdürüm Erzurum’dan et ihracatçısı Halil Bey’in beni aradığını, telefonumu beklediğini söyledi. Aradım Halil Bey’i.

- “Hakan bey kardeşim, Kuveyt’e 35 tır et ihracatımız vardı, bunun 30′unu yaptık, son beş tırı senin firmadan kiralayacağız. Müsait misiniz?” dedi.

- “Olur, göndereyim” dedim.

» Hikayenin Devamı

Mezarlığın karşısındaydı evimiz. İki blok, dört kat, ön ve arka bahçeli apartman. İtfaiyenin yukarısı, Perşembe Pazarı’na varmadan. Oyun oynardık Allah’ın günü, toza çamura bulanırdık. Sonra akşam geç kalınca eve, korkardık içeri alınmamaktan.

Okula gitmezden önceleri gazoz kapağı toplardık arka bahçede ”Kutu kutu pense” oynar, aşırdığımız mezar taşı parçalarını öğütüp toz yapardık. Neden mi? İnanın hiç anımsamıyorum.

Televizyonda da illa ki Şirinler’e bakılır tabii. Susam Sokağı başlamış mıydı o zaman, hatırlamıyorum. He-Man vardı. Sonra İskeletor, Orgo, Atılgan… Ama en çok Hayvan Adam’dan korkardık.

» Hikayenin Devamı

Mersin’in Tarsus ilçesinde ikamet etmekteyim. Arada bir iş veya gezmek için Mersin’e genelde trenle giderim.

Bu gün yani 8 Kasım Perşembe günü iş için gittim Mersin’e. İşim bitince istasyona geldim ve ilk hareket edecek olan trene bindim ve uyudum.

Siz şimdi; “Bize ne bundan” diyeceksiniz? Lütfen okumaya devam edin! Bu konu insanları, ülkemizdeki bütün önemli konular kadar ilgilendiriyor.

» Hikayenin Devamı

Tarih 2001 ve aylardan temmuz. Mersin Anamur’da halk plajındayım ve denize giriyorum. Açıklarda yüzmeyi sevenlerdenimdir.

Bir gün gene açıklarda yüzerken sahildeki insanların bana bakarak bağırdıklarını farkettim. Ne olduğunu anlayamadım ama insanlar bana doğru bakarak bağırıyorlardı.

Çok geçmeden yaklaşık 3 metre ötemde büyük, kara bir balık bana doğru yüzüyordu. Herkesin neden çığlık attığını anında anlamıştım. Bana doğru gelen köpek balığı olabilirdi.

Hızlı hareket ediyorum, sürekli yüzmeye çalışıyorum ve uzaklaşmak için çabalıyordum. Ama her şey nafile, balık benden daha hızlı ve ben çok korkuyorum :)

» Hikayenin Devamı

Oldukça sıcak bir sabah, yine her tatil gününde olduğu gibi geç saatlerde uyandım. Uyandığım ev dayımın evi, gece Mersin’e geç ulaşmamın etkisiyle ancak yeni hatırlayabiliyordum.

Dayım işe gitmişti, ilk günün kahvaltısını ben hazırlayacaktım. Geç kalkmanın da oluşturduğu bir etkiyle oldukça açtım, doğruca mutfağa yöneldim. Elimi ekmek kutusuna attım, boştu. Oysa peynir ekmek hayallerim vardı o an.

Doğruca yüzümü yıkayıp, üstümü değiştirdim ve binanın biraz yanındaki fırıncıya girdim. Pide istediğimi belirttim ve boş gördüğüm son sandalyeye oturup beklemeye başladım. Bu sırada içeriye 50-60 yaşlarında bir amca girdi, refleks şeklinde ayağa kalktım, “Buyur amca, otur” dedim; teşekkür etti.

» Hikayenin Devamı