Saat sabahın altısı. Yine göz kapaklarım birbirine yapışmış, açamıyorum gözlerimi. Böyle zamanlarda aynaya bakar da insan, göremez ya kendini. İşte öyle. Neyse ki süslenmeye gerek yok buralarda, yataktan kalktığın gibi dolaşabilirsin. Kimse yadırgamaz.

Bak işte İlker de kalkmış. Eee ne de olsa köylü çocuğu, alışkın haliyle. Hemen çıkalım bence, kahvaltıyı salla gitsin. Zaten şöyle bir dolaşır, öğlene döneriz. Sonra da halanın kestiği tavukları indiririz mideye madem. He he he!

Doğal köy tavuğu… Bulmuşken bu doğal cenneti, tadını çıkaralım bari. “Tamam” diyor bizimki, koyuluyoruz yola.

» Hikayenin Devamı

Öncesi: “Söz kısmı bitti ve harekete geçtin varsayıyorum. Kabul et ki, her şey andadır. Hatta şunu da kabul et, beklediğin veya tahmin edemediğin kötülüklerle zaten yüzleştin. Zaman aldatmacası ne derse desin, sevdiğin her şey öldü. An, her zamanı kapsadığından, baştan sona kadar her dem için sonsuz hüzün duy.”

Ve: “İlk başlarda rüyalarım saçmalığını yitirdi. Ben uykumu yitirdim. Süreci durduramıyorum.”

Mâba’det-tabia anlamı tanımlamaz. Anlam, adlandırılıp sistematik sınıflandırılabildiğine göre yine eşya tarafından tanımlanabilir: Farklı kümelerin elemanlarını ilişkilendiren mantıktır.

» Hikayenin Devamı

Trende ayakta yolculuk ediyorum ve geçmişe ket vurma durumuna beni nail eden etkili bir hatırlatı ile yan yanayım.

Hatırlatı olmasını sağlayan faktör, hatırlatı sebebine kaynaklık eden söz konusu geçmiş unsuruyla olağanüstü yüz benzerliği.

Vakit geçirme usülümü tekrarlamak adına odaklanıyorum. Odaklanma sürecini etkinleştirmek için güdüm artırımı sağlayacak elemanları sıralıyorum.

» Hikayenin Devamı