Sene 2000, aylardan Şubat idi sanırım. Arkadaşımla işten çıktık, sohbet ederek Akköprü Metro Durağı’na doğru yola koyulduk. Havadan sudan, selden konuşarak zaman geçirdik. Metro yanaştı, istasyona, bindik. Doğru Kızılay’a.

Sağda solda zaman öldürmek için yer aramaya başladık. Kafenin birinde iki bardak çay içip tavla attık. Zaman iyice geçti. Saat on bire geliyordu. Biz de yola koyulduk.

Karanfil Sokak’tan yardıra yardıra Olgunlar Sokağı’na doğru yürüyoruz. Koyulaşmış bir şekilde muhabbet ederken, birden gözüme Feyman adlı kulübün tabelası ilişti. Daha önce de duymuştum, ama hiç gitmemiştim.

» Hikayenin Devamı

Şu an çenemi dayadığım omzun üzerinden İstiklal pek bir yabancı geliyor. Daha önce bebeğine hiç bakmadığım gözlerin etrafımda olmasını istemiyorum. Hemen geri çekilip belki binlerce kere içine girdiğim bebeğe kaçıyorum. Maviliğin ortasında, simsiyah.

Gözler için diş macunu var mıdır diye düşünüyorum bu bembeyazın ortasındaki net maviliği görünce. Bir kez daha çekiyor kendine beni mavi gözler. Belli ki sarılmak istiyor. Sarılıyorum.

Bu kez usulca sırtını okşuyorum. Buna ihtiyacının olduğu o kadar belli ki. Derin bir nefes veriyor. Huzur dolup başımı omzunun bittiği, boynunun başladığı o kıvrıma güzelce yerleştiriyorum. Orasının benim için yapılmış olduğunu anlıyorum o an.

» Hikayenin Devamı

2006 yılının yaz aylarında çalıştığım araştırma firması beni son 3 ay içinde kendisine yeni cep telefonu hattı almış üniversite mezunu kişilerle anket yapmakla görevlendirir. Ben de bu iş için en uygun yerin Taksim meydanı olduğu kanaatine vararak Taksim meydanına anket yapmaya giderim.

Çalışma yöntemim şöyleydi, ilk önce metro girişi çevresindeki insanlara, anket yapıp yapmak istemediklerini soracaktım. Tabi ki görünüşü çağdaş olanlara. Onları kıyafet ve davranışlarından seçebiliyordum.

Oradakiler tükenince anıt çevresinde oturanlarla görüşme yapacaktım. Bu esnada metro çevresindekiler değişmiş olacaktı.

» Hikayenin Devamı

Üç yıl önceydi. Ankarada Batıkent, Kızılay arasında metroda mekik dokuyordum. Karşımda öyle bir güzellik oturuyordu ki anlatamam…

Ama o sıralar ben başkasına aşıktım. Nasıl olur da bu kadar etkilenirim derken kendime, kafamı kadırıp bir kere daha baktım “Güzel kız” dedim. Bir daha baktım “Gerçekten güzel” dedim. Üçüncüde ise (tavsiye edilmez, özellikle kız arkadaşı olanlara) “Allah’ım harbiden çok güzel”.

Aşık olmuştum ama ben başkasına aşıktım. Tamam çıkmıyorduk ama aşıktım.

» Hikayenin Devamı