Postahanede çalışanlara dediler ki; “Ya emekli olun,ya da tayin alın”

Baba da ne yapsın, emekli olup kıt kanaat geçinmektense “Çalışırım” demeyi seçer. Apar topar tayin alma işlemleri başlar, ardından torpil bulup(!) polis dayının yanına, doğuya, Muş’a gidilir.

3 ay geçer, düzen kurulur. Baba ortalarda yoktur. Meğer torpilin torpilini bulup memlekette kalıp, çalışabilir, biz de Allah’tan garip şehirde ama en azından bir akrabamızın yanındayızdır. Hafiften mutluluk…

» Hikayenin Devamı

Turkcell reklamı gerçektende büyük beğeni toplamıştı. Ne yazık ki, bu güzel projenin kardeleni Muşlu Elif İmenç de birçoğu gibi geçici (Vekil) öğretmenlikle hayatını sürdürüyormuş.

18 bin 400 kızdan biri olan ve bu sayede öğretimini tamamlayan 21 yaşındaki Elif İmenç, başka kızlara umut olmuştu. Şimdi Mardin’in Yeşilli İlçesi ‘ndeki Namık Kemal İlköğretim Okulu’nda vekil öğretmenlik yapıyor.

Çok şehir gezdim. Muş’ta da 3 yıl mola verdim. Üniversiteye hazırlandığım yıllardı. Haliyle dershaneye yolladı ailem. İçlerinde tek Türk ben değildim elbet ama çoğunluk Kürt olduğundan ve Türkçe’ye pek yakın olmadıklarından onların seviyesinde (seviyeleri düşük derken Türkçe seviyelerinden bahsediyorum) görüyorduk derslerin çoğunu.

Hoca içeri girdi. “Dersimiz bağlaçlar” dedi. Anlatmaya devam etti.

- Arkadaşlar bugün “de” bağlacını göreceğiz. Örneğin; Ben “de” Sen “de”

» Hikayenin Devamı

İlk olarak öğretmenliğe Muş’un bir köyünde başladım. Eşim memlekette kaldı. Annem ve 2 yaşındaki kızımla o köyde kalmaya başladık.

Lojman köyün kenarındaydı. Yıl 1992, terör olayları var. Her gece çatışma sesleri geliyor. Işıkları söndürüp oturuyoruz.

Ben görevim için burdayım. Ama bu yaşlı kadın ve çocuğun ne sorumluluğu var ki bu korkuları yaşıyorlar diye de arada bir kendi kendime düşünüyorum.

» Hikayenin Devamı