Bugün garip uyandım uykumdan. Sanki bütün gecen beni düşünmekle geçmiş, yüreğinin acısı yüreğimde kalmış.

Biliyorum ki, uykuların yarım, biliyorum ki, hiç bitmiyor senin de kâbusların. Mutluluk ne kadar uzak değil mi bize…

Deli gibi severken, yürek onun için çabalarken, acının uyutmadığı o geceleri çok iyi bilirim ben. Yastıkla savaşırsın. Bir türlü beğenmez o düşüncelerle dolu kafanı koyduğun yeri.

» Hikayenin Devamı

Hayattan en çok nefret ettiğim anda tesadüf bu ya, karşılaştık seninle. Tanıştık, arkadaş olduk, hoşlandık ve artık birlikteydik. Birbirimizde tamamladık, kendimizi tamamladık.

Ama derler ya, her güzel şeyin bir sonu vardır. Bizim de sonumuz geldi ve ayrıldık. O günü unutamam. Seninle biraz daha birlikte olabilmek için, ben bindirmiştim seni minibüse.

Oturdun. Benim gücüm yoktu seni seyretmeye. Oturdum kaldırıma ve ağlamaya başladım. Canım yanıyordu. İçimde bir ateş vardı. O ateşi gözyaşlarımla söndürmeye çalıştım, olmadı.

» Hikayenin Devamı

İstediği olmuştu işte. Evlenmişti sevdiğiyle. İlk çocuğunu kucağına aldığında on dokuz yaşındaydı Aysel. Anne olmuştu. Güzel bir anne. Kızının adını Sıla koydu. Kızı da onun canı değil miydi? O kadar uysal ve o kadar şirin bir bebekti ki…

Atilla çok seviyordu karısını ve kızını. Beraberlerken mutluydular.

Yıllar geçti ve Sıla büyüdü. Atilla bir işe girdi ve çok para kazanmaya başladı. Her şey çok güzel gidiyordu.

» Hikayenin Devamı

Bir gün gideceğim, biliyorsun bunu. Öyle ya da böyle, mutlu ya da mutsuz. Gitmem gerektiği için gideceğim ve sen “Dur!” diyemeyeceksin bana. Bunu da biliyorum.

Küsüp barışma, son defa oturup dostca konuşma oyunlarımız da kalmayacak üstelik. Dost olamayacağımızı benim gibi sen de kabul edeceksin.

Giderken içimde götüreceğim seni. Kimse bilmeyecek yüreğimde bir yerlerde hep seni gizlediğimi. Özlemin en koyusunu yaşayacağım, hasretin en zorunu çekeceğim. Ama sana dönemeyeceğim.

» Hikayenin Devamı

Kırmızı Vosvos yaşlanmıştı. Kilometresi 100.000leri geçeli çok olmuştu. Ama mutluydu, sahibi onu çok seviyordu. Hala sabahları işe beraber gidiyorlar, alışverişlerini beraber yapıyorlardı. Yaşlı ama mutlu bir araba idi.

Bir gün duyduklarına inanamadı. Sahibi onun artık yaşlandığından bahsediyordu karısına.

- “Değiştirme zamanı geldi. Hem paramız da var artık. Şöyle son model bir araba iyi olur. Yenilemek lazım” diyordu.

» Hikayenin Devamı