Mağazanın yüz metre önünde otopark her sabah park ettikten sonra otoparkçı Galip’in halini hatırını sorup geçiyorum mağazaya.

Mağaza İstanbul Aksaray’ın en işlek caddelerinden Millet Caddesi girişinde cep telefonu operatörlerinden birinin aktivasyon merkezindeyim.

Otoparka girip çıkarken karsındaki oto galeri dikkatimi çekiyor. Galerinin yazıhane bölümü duvardan duvara aynalarla süslenmiş, abartılı patron masası etrafında içine gömülecek şekilde deri koltuklar, yerlerde postlar serili; içeride hiç araba görmedim. Önüne konulan bir ya da iki araba birisine zaten sahibi biniyor. Üstlerinde satılık yazan bir etiket var o kadar.

» Hikayenin Devamı

Bundan 1 hafta önce iş yerinde çalışıyorum, Rotterdam’dayım. Bu arada Alamancı dersiniz, ben Hollandacıyım. Neyse, yanımda da Iraklı çocuk Samir var.

İş güç, bir yanda koşuşturma, dükkana bir tane Türk geldi. Yaklaşık 25, 30 yaşlarında 1 genç. “Ben Plein 1953′de çalışıyorum” dedi. Adı Kenan mı yoksa Mehmet miydi hatırlamıyorum orasını tam olarak.

- “Elimde park kartı var, senelik almak ister misiniz” dedi

» Hikayenin Devamı

Vaktiyle, oturduğumuz binada, sonradan görme, yırtık bir aile oturmaktaydı. Hatta apartmanın kapıcısı bu ailenin çocuklarından nefret ederdi. Haklıydı da hani.

Ev düz girişti ve otoparka bakıyordu. Ayrıca otoparka da açılan bir balkon kapısı vardı. Bir gün bu adam, camı tıklatıp, o an evde olan anneannemden elektrikli süpürgenin fişini prize takmasını istemiş.

Kadın zaten yaşlı ve felçli, ne yaptığını bilmiyor. Takmış prize fişi. Bu adam da arabasını bir güzel süpürmüş. Yahu kendi evinden niye elektrik kullanmıyorsun ki?

» Hikayenin Devamı