Kaç gece soğuklarda kaldı bedenin, kaç gece titrediğinde yüreğin yorganı oldu bedeninin? Sen üşümek nedir bilir misin sosyete?

Yorganına sarılıp dualar ettin mi “Allahım bu gece huzurlu uyumak, üşümek istemiyorum” diyerek?

O yorganın altında bile tüm vucüdun her zerresine kadar titreyip, yine de sığınacak bir odan olduğunu, dışardaki insanlara göre şanslı olduğunu düşünüp, huzurla uykuya daldın mı sen?

» Hikayenin Devamı

Geçenlerde anlatmıştım. Milli maç sebebiyle uydu uff olmuştu ve cebimde sadece 50 YTL para kalmıştı.

50 YTL’ye bakarken şunu fark ettim. Bu paranın üstünde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası yazıyordu. Şaşırdım, Türkiye Cumhuriyeti değil, Cumhuriyet yazıyordu. Düşündüm, herhalde sahte dedim.

Koştum markete, kasiyere sordum. “Bu paraya bakar mısın, sahte olabilir” dedim. Baktı “Gerçek” dedi.

» Hikayenin Devamı

Türkiye’nin önde gelen reklamcılarından biriyle röportaj yapıyorum. “Reklamların etkisi” adlı söyleşimizde usta reklamcı şunları söyledi:

Calgon reklamlarını bilmeyen kişi yoktur. Sürekli kireçlenmiş rezitansı gösterirler ve reklam istenilen başarıyı sağlamıştır firma için. Halen de bu reklamlar televizyonlarda döner durur.

Halbuki o kireçlenmiş rezitansın fiyatı 25 YTL. Bir yılda Calgon’a harcadığımız para ise 200 YTL. İşte reklamın gücü.

Tabi ben bunu duyunca şoke olmuştum. Reklam nelere kadir:)

Hayatın içinde olmak, hayatla beraber yaşamak, hayatın ne olduğunu insanoğluna öğretiyor. Çoğu insan hayatla beraber yaşadığını sanır. Aslında yaşadığını sananlar hayattan çok uzak bir yerde kendileriyle meşguldur.

Kız arkadaşından haber bekleyip sokağa çıkması gibi ya da erkek arkadaşının ona hala “Seni seviyorum” mesajı atmasını umması gibi… Bunlar hayatı yaşanır gibi gösterse de bence yaşanan sadece tatminkarlıktır.

Hayatın içinde olmak demek, senin ne yaptığın değildir. Bir nebze etrafına bakman gerekiyor.

Kız erkek ilişkileri, kulağa güzel gelen bir şey ama her şey aşk mıdır? Her şey sex midir? Her şey para mıdır? Peki her şey nedir?

Tarih 30 Aralık 2006, senenin sonu nerdeyse. Hatta Kurban Bayramı arifesi. Ocak ayından beklenmeyecek güzellikte bir gökyüzü var İstanbul’da. Kar yok, güneş var ama gene de soğuk.

İster Bayram alışverişi için de, ister rutin alışveriş için Migros’un otoparkına çektim arabamı. O an gözüm köşede duran kıza takılı kaldı. Üstünde montu, kafasında beresi ve ellerinde eldivenleri ile elindeki poşete odaklı bekliyordu. Diğer elinde ise kağıt mendiller…

Kibritçi kızın gerçeğe dönüşmüş hali vardı karşımda sanki…

Yaklaştım koşar adım ve o kızın sadece bir kız olmadığını, bir engelli olduğunu fark ettim. Özürlü değil engelli…

» Hikayenin Devamı