Yazacak, anlatacak o kadar çok şeyim var ki, uzun zamandır anlatmıyorum kimseye. Gerçi eskiden de anlatmazdım. Bir gün birine anlattım, 1 yıl sonra “Yalan” dedi geçti. O günden beri hep içime attım ne yaşadıysam.

Yaşananları bilme hakkını benimle olanlar aldı. Bu saatte, bu bilgisayarın başında neden bunları yazıyorum bilmiyorum. En sevdiğim şeyi yapıyorum aslında. Bir derdim yok. Sanırım yorgunluk benimkisi. Çok yoruldum, artık durdurmak istiyorum kendimi. Çok denedim ama olmadı.

Keşke kaçacak bir yerim olsa. Eskiden annemle, babamla kavga ettiğinde -genelde şiddet içerirdi bu kavgalar- biz köye dayımlara giderdik.

» Hikayenin Devamı

Şirkette bir toplantı yapıldı. Hani “Arkadaşlar daha dikkatli olalım. Sıkı bir dar boğazdan geçiyoruz. Sakındığımızdan değil ama…” vs vs konulu bildik bir toplantı.

Hiçbirimiz bu masum(!) toplantının kısa süre içerisinde hayatımızı kabusa çevireceğini düşünmemişti pek tabii. Bilsek, toplantı sonunda “Anlaştık mı arkadaşlar?” sorusuna “Evet” der miydik hiç.

Geç kalmış cevabım içimde patladı. “Hayır. Anlaşmadık kardeşim… An-laş-ma-dık!”

» Hikayenin Devamı