Lise ikinci sınıfın son günleri, hava acayip sıcak. İngilizce hocamız cam kenarında oturan sıra arkadaşıma pencereyi açmasını söyledi. Arkadaşımsa kendisi açabilirken arka sıradakilere söyledi. Derken N.Ş.A da zaten sinir hastası olan İngilizceci cinnet geçirip “İt, ite buyuruyor. İt de kuyruğuna” deyip arkadaşım Mustafa’ya hakaretler yağdırmaya başladı.

Mustafa nın cevabı kısa ve öz; “Kendinize neden hakaret ediyorsunuz hocam :)”

Sonrasında not defterindeki tüm boşluklar sıfır ile doldurulmuştu. Mustafa mezun oldu mu? Evet. BÖTE de 2. sınıf :) Peki ingilizceci? O da emekli olmuş, neden bilinmez.

Ganelde gayet uysal bir ruh haline sahip olan ben, zaman zaman mantık sınırlarına sığmayan takıntılarım nedeniyle kendimi çileden çıkmış bir halde buluyorum. Bu takıntılarımdan biri de bir anda pencere camının tıklanması.

Evim birinci katta. Sürekli bulunduğum odanın iki tarafı pencerelerle çevrili ve her ikisi de “tık”lanabilecek yükseklikte.

Çoğu zaman bilgisayarımın başında pür dikkat bir şeylerle uğraşır haldeyimdir. Çevremden soyutlanırım. Tam bir konsantre hali.

» Hikayenin Devamı