 |
|
Yitirme duygusu
Bitmesinin doğru olacağını düşündüğün bir ilişki var ortada. Beynin sürekli emir veriyor. Sonra aradan zaman geçiyor. Olmasını ısrarla istediğin şey oluyor; ilişki bitiyor. Yüzünde bir gülümseme, bir rahatlık, bir huzur…Huzurluyum! Huzurluyum! Hemen arkasından huzursuzluk… Aman Allah’ım. Bu da ne şimdi?
Yalvarıyorum izin ver bana
Yalvarıyorum izin ver unutayım seni. İzin ver, kurtulayım bu acıdan. Hatta izin ver nefret edeyim senden. Bilirsin kimseye yalvarmam ben. Ama sana ne dilim söz söyler, ne de yüreğim. Yok oluyorum, tükeniyorum, farkında değilsin. Seninle olmayacağını biliyorum ama sensiz nefes alamıyorum.
Keşke için çok geç
Yaşadığım her mutluluk için ağlayarak bedel ödedim. Küçük bir mutluluk bile olsa. Neden hep ağlayarak bedel ödüyorum. Mutluluğumu kıskanan gözlere mi sahibim acep? Neden, neden, neden? Kader, kahpe kader. Şimdi mutsuzum. Onun bir bedeli yok. Karar verdim, artık mutluluk ve aşk yok.
Hain
Yer; İlkokul bahçesi, Tarih: 1992 veya 93. O gün okul bahçesinde arkadaşlarımla bizim buralarda “kovalamaç” diye bilinen oyunu oynuyoruz. O gün oynadığım oyundan ziyade, yaptığım hainlik bir video gibi hala gözlerimin önünde. Pişmanım ama fayda yok! Babam bir apartmanda kapıcılık yapıyor. Okulumuz yaklaşık 200 metre ilerde. Apartman yöneticisinin kızı ile aynı sınıftayız. Bazen aklıma Türk filmlerindeki zengin kız, fakir oğlan sahneleri geliyor. Öylesine çekiyorum içimi.
Özür, sadece özür
Günlerden bir gün bir siteye üye olup, yazı yazmaya başladım ve baya uzun bir süre birçok yazı yazdım ve yazılarımın hepsi yayınlandı. Gün geliyor beni sinir eden, gün geliyor duygusallığım çoğu zaman öne çıkıyor ve aşk dolu yazılar yazıyordum. Bir yine böyle alev alev aşk yanan bir yazı yazdım ve bu yazım da yayınlanmıştı, ben de çok sevinçliydim. Sonra yazım hakkında yapılan yorumları okuyorum. Birden bir yorum yüzüme tokat gibi düştü sanki. Ben çıldırdım bir anda. Benim böylesine yoğun duygularla yazdığım bir yazı hakkında bir eleştiri mevcuttu ve benim en can alıcı yerimden vuruyordu sanki.
|
|
Loading ...
