Üniversite ikinci sınıftayım. Ders bölüm başkanımızın ünvanı profesör. Kendisi, sürekli kötü olan vize notlarımızdan yakınırken, boş bir nesil olduğumuzdan, kendimizi geliştirmek için hiç birşey yapmadığımızdan falan bahsetmeye başladı. Bu da benim hassas olduğum bir konudur. Çünkü kendimin ve neslimin kendini geliştirme konusunda genellikle geri durmadığını düşünürüm.

Yoğun bir biçimde bu düşünceler içerisindeyken, hocanın ”4 sene buraya eşeği de bağlasanız o da mezun olur” dediğini duydum. Ne kadar yaram varsa sızlamaya başladı o an.

» Hikayenin Devamı