Kollarını iki yana açmış, öylece duruyordu ayakta. Yüzü bulutlara dönük ama gözleri kapalıydı. Yanağında kıvrık bir gülümseme vardı. Kıvrık ve mutlu.

Rüzgar kulağında ıslık çalıyordu. Kıvrık yanağı yüzünden istemeden aralanmış ağzından içeri, saçlarının arasına ve yakasından göğsünün içine küller sokuşturdu rüzgar. Gıdıklandı. Daha bir gülümsedi.

Toprağın ıslak ve çamurlu kokusunu aldı, çekti içine. Öyle derin çekti ki, genzi yandı. Toprağın kokusuna duman ve barut karıştı birden. Korktu.

» Hikayenin Devamı

Dedim ya kokuların dilinden bir hikaye bu. Her sabah yaptığım gibi okula gitmek için ES Garaja koşuyordum, ılgıt ılgıt esen rüzgara kapılmış adını bilmediğim bir ağaç kokusu geldi burnuma ilkin, yüzümü yaladı geçti. Mis gibi kokuyu içime çektim.

Durağa ulaştım nefes nefese. Şöföre bir günaydın çaktıktan sonra ikinci koltuğa yerleştim, cam kenarına. Kulaklığımı takıp, sevdiğim ezgilerime bıraktım kendimi. Bir ara, gözlerimi kapamışım işte farketmeden başlıyordu oyunum :)

Bir koku duydum, tahmin etmeye çalıştım sahibini. Dini, uhrevi bir kokuydu bu. Kesin yaşlı bir amcaydı, takkeliydi. Hani o miss dediğimiz kokulardan.

» Hikayenin Devamı

“Sözler geri dönmez, geri dönmez bakışlar. Kuşlar geri uçmaz, geri konmaz aşklar…”

Sabahtan beri aynı şarkıyı dinliyordu bıkmadan, usanmadan. Canı sıkkındı. Pencereden dışarı bakarken gördü onu. Çok güzeldi, ipek gibi, bebek gibi.

Dalgın yürüyordu, gözleri yerde. Bir eliyle çantasını sıkıca kavramış, diğer eli cebinde. Salındıkça yanağına değiyordu saçları. Güzelliğiyle aklını başından almıştı adamın. Güzelliğinden çok sakinliğiyle, sessiz varlığıyla.

» Hikayenin Devamı

Bu sabah senden önce uyandım. Sana baktım; önce kaçamak, sonra uzun uzun. Bir elin yastığın altında kalmış, diğeri bana doğru. Yüzünde inceden bir gülümseme. Yüzüne güneş ışığı vurmuş. Bütün gece yağmur yağmıştı oysa.

-“Duyuyor musun yağmuru? Duyuyor musun?” diyordun durmadan, yarı uykuda, yarı uyanık.
- “Evet evet” diyordum, sırtım sana dönük.
-“Pencereyi açsana biraz, kokusu gelsin” dedin.

Pencereyi açtım. Havalanan perde güzel kokan soğuğu aldı odamıza. Biz birbirimize sokulduk. Birkaç yağmur damlası kutsadı sevgimizi ve çıplaklığımızı.

» Hikayenin Devamı

Dediğim gibi, tüm kapıları kilitledim ve ışıkları söndürdüm. Şimdi tek başına oturuyorum odamda. Dışarıda gece, içeride gece ve duvarlarda yürüyen suskun gölgeler var sadece.

Ne kadar zaman geçtiğinin farkında değilim. Bir gün mü? Bir ay mı? Bir yıl mı? Bilmiyorum.

Oturduğum şarap kırmızısı koltuğun desenleri etrafımı saran karanlığa direnircesine, üzerinde gecenin son ışıklarının hissedildiği, ölümsü, koyu vişne çizgiler halinde akıyor sanki ellerimin altında.

» Hikayenin Devamı