Bugün bayram. Ramazan Bayramı. Annemle babam akrabaları ziyarete gitti. Gitmeden önce de annem “Ocakta yemek var. Bir saat sonra altını kapat” diyerek sıkı sıkı tembih etti. Ben de “Tamam‘” dedim.

Az önce bir telefon geldi. Almanya’dan, akrabalarımızdan biri. Ben onu tanımıyorum ama o beni tanıyor. Zaten hep böyle oluyor.

Adı Ekrem mi ne. Konuşurken onu tanımadığımı anlayınca “Benim karım kim?” diye sordu. Karısının ismi de “Hanım“mış.

» Hikayenin Devamı

Zaman zaman düşünüyorum ben bu konuyu. Kurban Bayramı’nda kurban kesiyoruz bildiğiniz üzre. İyi, hoş, kesiyoruz, eğleniyoruz, yiyoruz filan da diğer bayramlar pek bir sönük geçiyor Kurban Bayramı’na göre sanki.

Bir atraksiyon, bir kesme-biçme olayı yok, yalnızca ziyaret kuru kuruya. Halbuki Ramazan Bayramı geldi mi şeker kessek, kalıp halinde şekerler alıp, onları küp şeker halina getirsek. Mesela 23 Nisan Çocuk Bayramı için bu öneriyi meclise sunacağım ben;

» Hikayenin Devamı

Evet Ramazan yaklaşmakta ve doğal olarak Ramazan Bayramı da yaklaşmakta. Çocukluğumu hatırlıyorum da ne güzel bayramlardı. Hatta Barış Manço bayram olayını şarkısıyla ne güzel dile getirirdi.

Ben çocukken bayramlıklar alınırdı. Bayram sabahına kadar giyilmezdi. Niye? Aman kirlenmesin aman ütüsü bozulmasın. Adı üstünde bayramlık.

Sonra sabah, bu bayramlıklar giyilir; ilk önce evdekilerle bayramlaşılır; bu arada bayram harçlığı diye bir şey vardı, harçlıklar alınırdı.

Ben bayramın ilk gününü bayramlaşmakla geçirirdim. Sabah dışarı çıktığım gibi tüm apartmanı gezerdim. Tek tek herkesin zilini çalar bayramlaşırdım. Çok hoşuma giderdi.

» Hikayenin Devamı