Sensizliğin tokadı yine öyle ağır geldi ki, bu defa kaldıramayacak sandı bedenim bu yükü. ”Sensizliğe alıştım artık, sana ihtiyacım yok artık” derken anladım ki, ben hep kendimi kandırmış durmuşum.

Seni hiç affetmeyecek yüreğim vardı ya hani? O yürek dile gelip neler anlatmak istemiş, ne kadar dert biriktirmiş içinde de benden bile saklanmış.

Sana hep isyan dolu gönderilmemiş, elimde, avucumun içinde, yüreğimin en köşesinde sakladığım mektuplar vardı ya hani, işte belki bu da onlardan birisi.

» Hikayenin Devamı

Resim yapmayı seviyorum. Çocukluğumdan beri bir türlü vazgeçemediğim tutkularımdan biri de o.

Kendimi bildim bileli hep bir şeyler çizmişimdir. Zaten sonunda bu işi, üç adet kişisel resim sergisi açmaya kadar vardırdığımı da itiraf etmeliyim.

Orta öğrenim yıllarında resim, aldığım dersler arasında en çok sevdiğimdi. Hep dört gözle beklerdim resim saatlerini. Rembrandt’la tanışıklığım da zaten bu sayede oldu!

» Hikayenin Devamı

Biricik sınıf arkadaşım Didem. Tanıştığımız ilk günden beri tip tip bakışlarının bende yarattığı etkiyle

- Cep numaranı İnternet’te dağıttığım için,

- Toplu çekildiğimiz resimleri, adına aldığım MSN adresinden ona buna yolladığım için,

- Birkaç yurdum delikanlısına iş adresini verip, çay içmeye beklediğimi söylediğim için,

» Hikayenin Devamı

24 Ağustos 1940, Bismarck canlandı. Ne gibi bir anlamı ya da önemi olduğunu hatırlamıyorum. Suyu yardı ve gitti. Adına şiir yazacak değilim.

11 Eylül 1982, güneş doğuyor. Buraların nedense kahverengi örtüsü ve kaosu var. Belirsizlik üzerine binalar yapıyoruz. İnsanları inceliyorum, benlikleri aynı, ihtiyaçları aynı. Farklı hacimlerde aynı ego. Ve aynı hacimde farklı zamanlarda aynı ego.

Sağımda dikilene Memiş’in Keto’ya vurduğu gibi vurdum. Yere düşünce yüzü üzerinde fazlaca çalıştım. Pelte olunca gırtlağına kurşun kalemimi sapladım ki tekrar geğiremesin.

» Hikayenin Devamı

O gün çok yorulmuştum ve hemen uyumak istedim. Hayatımda geçirdiğim en yorucu gündü belki de ve en zor gündü.

Yatağımı açtım, hemen girdim içine. Bende de bir huy var, yatağın içi soğuk olacak ki benim vücut sıcaklığım düşsün daha rahat uyuyayım.

Sonra uykuya daldım. Bir ara bir sese uyandım. Çünkü dış kapı açılmıştı. Kapının açıldığı ışıktan belliydi. Ev karanlık ve bir ışık içeriye süzmüştü.

» Hikayenin Devamı