İlkokul yılları, daha okulda ilk senem sanırım, yanlış hatırlamıyorsam. Önde biz sübyanlar, peşimizde annelerimiz her gün okul yolunu katetmekteyiz.

Evden çıkıp okula giderken tam yolumuzun üzerinde Cihan adında, aynı sınıftan bir çocuğun evi bulunmakta. Dolayısıyla okula gidiş-dönüş saatleri denk geldiği için Cihan ve annesi de bu yürüyüşte bize katılmakta, tabi haliyle anneler arasında da bir samimiyet gelişmekte.

Bu Cihan dediğim çocuğun da ilk göze çarpan özelliği, gün boyunca üst dudağı ve burun delikleri arasında büyük damlalar halinde duran sıvı tatakları.

» Hikayenin Devamı