Eline aldığı çatalı tekrar tabağın yanına bırakıyor kız. İki parmağıyla pastanın üstündeki çileği alıyor, dudağında ufak bir gülümse beliriyor aniden, hınzır. Karşısındaki genç adama uzatıyor çileği usulca.

Parlak gözleriyle karşılık veriyor genç adam, ağzını açıyor utanarak. Çilek olanca kırmızılığıyla yuvarlanıyor adamın ağzına. Gülümsüyor adam çiğnerken. Kız da gülümsüyor.

Neden sonra çatala uzanıyor genç adam. Pastanın kekinden alıyor biraz, biraz da beyaz kremasından. Kız hayranlıkla izliyor adamın elini. Hevesle ağzını aralayarak başını uzatıyor. Gözleri ışıl ışıl.

» Hikayenin Devamı

Bu sabah da diğer sabahlar gibi tilkiler daha bakır kokarken uyanmıştı adam. Ağzında akşamdan kalma, alkolle ortaya çıkan bir çürüme kokusu ve içindeki nefretle, içini eriten nefretle açmıştı işte yine gözlerini.

Aynı dün ve ondan önceki gün ve daha önceki gün ve daha ve daha ve daha önceki uyanmaları gibi aynı kalafat yerine çekilmenin tarifsiz yıkıcılığıyla kalkıyordu yataktan. Kendine böyle uyanılan sabahların nedenini öyle çok sormuştu ki artık sormak bile içinden gelmiyor, yalnızca kalkıyordu adam. Ve nihayet kalktı, yüzüne birkaç damla su çarpıp, sigarasını yaktı. Kahvaltı niyetine ciğerleri çatlayıncaya dek öksürüp bir yudum su içti ve çıktı evden.

Durakta her zaman durduğu yerde, durak tabelasının asılı olduğu paslı demire sırtını dayayıp gözlerini, otobüsün geleceği yolun ufkuna serdi ve sessizce beklemeye başladı.

» Hikayenin Devamı

Sıradan bir insanım. Sıradan olmayı hiç istemedim. Dünya’yı yelkenliyle gezip, burada anılarımı anlatmak, zenginliğim ile nispet yapmak veya acılı dahi olsa, maceralarla dolu bir hayattan pasajlar sunmayı öyle çok isterdim ki…

Geriye kalan büyük çoğunluk gibi her şeyi orta karar yaşıyorum. Ay sonunda kemer sıktıran bir iş, sağlıklı olduğu için şükredilen orta zekada çocuklar. Manken gibi olmasa da başarılı bir ev kadını. Bütün gün köşedeki divanında yatıp, gelinine huysuzluk eden bir hasta anne.

Sahip olamayanlar için bunların büyük birer mutluluk olduğunu düşünmek pek teselli etmiyor açıkçası. Daha fazlasını istemek kendimi suçlamama neden olmamalı.

» Hikayenin Devamı

Gün ışığı, is kokulu karanlık dar hücresini doldurduğunda ilk defa bu ışıktan korktuğunu farketti vakit gelmişti, şafak vakti.

Dakikaları o kadar değerliydi ki. Hücresinde geçirdiği bu geceyi diğer mutlu günlerine eklemeye çalışıyordu ama korku içini gece boyunca öyle bir kapladı ki, bu genç yaşında saçlarının bile beyazlamış olabileceğini düşünmeye başladı. Ne önemi var artık. İşte son yaklaşıyor.

Yaptığı hataları düşündü. Çekeceği cezanın ağırlığını zihninde canlandırmak için uğraştı. Bu düşünce canını sıktı, her şeyi unutmaya çalıştı. Bu kızgınlık neden sanki. Onun yaşında binlerce hatta milyonlarca insan yapmıştı belkide aynı hatayı.

» Hikayenin Devamı

Gerçekten ne kendimi ne de aşkı hala anlamıyorum;

Olay şu ki, lise zamanında, arada gittiğim CDcide çalışan Nurhan isminde bir kız var. Çok tatlı bir şey.

Sen kızı tavlıcam diye o kadar uğraş, hergün CDciye git, sonunda tiyatroya gitmek için söz al, beraber saatlerce muhabbet et, sonra beraber tiyatroya git…

» Hikayenin Devamı